จ้างทำของ/จ้างเหมาบริการระหว่างดำเนินการ
ประกวดราคาจ้างแรงงานฝีมือแรงงาน สนับสนุน กองพันทหารช่างที่ 4 กองพลทหารราบที่ 4 งานโครงการก่อสร้าง ปรับปรุงอาคารและสิ่งปลูกสร้าง โครงการซ่อมปรับปรุงเรือนนายทหารชั้นประทวนของ กองทัพบก ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 ของ กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 4 กรมทหารปืนใหญ่ทีี่ 4
กองทัพบก 69049216912
รายละเอียดการจ้าง
ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๓) มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อปรับปรุงและรวมประกาศเดิมเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงานในสาขาอาชีพต่างๆ ให้เป็นฉบับเดียว เพื่อให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์และสภาพข้อเท็จจริงในปัจจุบัน โดยได้มีการศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับตามมาตรฐานฝีมือใน ๕๔ สาขาอาชีพ ครอบคลุมสาขาอาชีพช่างก่อสร้าง, ช่างอุตสาหการ, ช่างเครื่องกล, ช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์, ช่างอุตสาหกรรมศิลป์ และภาคบริการ รวมทั้งสิ้น ๑๒๙ สาขาอาชีพย่อย ประกาศฉบับนี้ได้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นรายวันสำหรับแต่ละระดับฝีมือ (ระดับ ๑, ๒, ๓) ในแต่ละสาขาอาชีพ เพื่อให้นายจ้างสามารถนำไปปฏิบัติและจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างตามมาตรฐานฝีมือที่กำหนด โดยมีผลบังคับใช้เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
English summary
The announcement of the Wage Committee on Wage Rates According to Skill Standards (Issue 13) aims to revise and consolidate previous announcements regarding wage rates based on skill standards across various professions. This update is designed to align with current economic conditions and realities. The committee has studied and considered wage rates received by employees according to skill standards in 54 occupational fields, covering construction, industrial, mechanical, electrical, electronics, computer, industrial arts, and service sectors, totaling 129 sub-occupational fields. This announcement specifies the minimum daily wage rates for each skill level (Level 1, 2, 3) within each occupation. Employers are required to adhere to these rates when paying employees according to their skill standards. The announcement will take effect ninety days after its publication in the Royal Gazette.
สถานที่ดำเนินการ
ไม่ระบุ
ข้อมูลเชิงลึกของโครงการ
AI วิเคราะห์ ปลดล็อกแล้วเป้าหมายโครงการ
- ปรับปรุงอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงานในสาขาอาชีพต่างๆ ให้เหมาะสมกับสถานการณ์และสภาพข้อเท็จจริงในปัจจุบัน
- รวมประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือทุกฉบับเป็นฉบับเดียว เพื่อความสะดวกในการถือปฏิบัติ
- คุ้มครองสิทธิแรงงานให้ได้รับค่าจ้างที่เหมาะสมและเป็นธรรมตามมาตรฐานฝีมือที่ตนมี
- เป็นแนวทางให้นายจ้างในการจ่ายค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงาน
ขอบเขตของงาน
- การกำหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงานในสาขาอาชีพต่างๆ
- การระบุอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นรายวันสำหรับแต่ละระดับฝีมือ (ระดับ ๑, ๒, ๓) ในแต่ละสาขาอาชีพ
- การยกเลิกประกาศคณะกรรมการค่าจ้างฯ ฉบับเดิมที่เกี่ยวข้อง
- การกำหนดให้ประกาศนี้มีผลบังคับใช้เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
สิ่งที่ต้องส่งมอบ
- ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๓)
- ตารางสรุปอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงาน ๑๒๙ สาขาอาชีพ
ระยะเวลาดำเนินการ
- ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๖
- ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศและงานทั่วไป เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๓๑๘ ง ลงวันที่ ๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๖
- มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๘ มีนาคม ๒๕๖๗ เป็นต้นไป
คุณสมบัติผู้เสนอราคา
- Eligibility Requirements: นายจ้างที่จ้างลูกจ้างทำงานในตำแหน่งงานหรือลักษณะงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด
- Standards Compliance: มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน
- Experience: ไม่ระบุ
- Previous Project Cost: ไม่ระบุ
- Technical Capabilities: ไม่ระบุ
- Personnel: ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด
- Exclude the basic requirements(valid business license, has a legal entity…): ไม่เกี่ยวข้องกับผู้ยื่นประมูลโครงการก่อสร้างโดยตรง แต่เป็นข้อกำหนดสำหรับนายจ้างในการจ่ายค่าจ้าง
เกณฑ์การพิจารณา
ไม่ระบุ (ประกาศนี้เกี่ยวกับอัตราค่าจ้าง ไม่ใช่การจัดซื้อจัดจ้าง)
ข้อกำหนดทางเทคนิค
ไม่ระบุ (ประกาศนี้เกี่ยวกับอัตราค่าจ้าง ไม่ใช่ข้อกำหนดทางเทคนิคของโครงการ)
เงื่อนไขสัญญา
- Payment schedule: นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้น
- Penalties: ไม่ระบุ (แต่การไม่ปฏิบัติตามอาจเข้าข่ายการละเมิดกฎหมายคุ้มครองแรงงาน)
คำถามที่พบบ่อย (FAQ)
- Q: ประกาศนี้มีผลบังคับใช้กับใครบ้าง?
A: มีผลบังคับใช้กับนายจ้างที่จ้างลูกจ้างทำงานในตำแหน่งงานหรือลักษณะงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด - Q: ประกาศนี้มีผลบังคับใช้กับหน่วยงานราชการหรือรัฐวิสาหกิจหรือไม่?
A: ไม่มีผลบังคับใช้กับราชการส่วนกลาง, ราชการส่วนภูมิภาค, ราชการส่วนท้องถิ่น, รัฐวิสาหกิจ, นายจ้างที่จ้างลูกจ้างทำงานเกี่ยวกับงานบ้าน, นายจ้างที่จ้างลูกจ้างในงานที่ไม่แสวงหากำไร, นายจ้างที่จ้างลูกจ้างในงานเกษตรกรรม (ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด) และงานอื่นๆ ตามที่ระบุในข้อ 6 - Q: หากนายจ้างจ่ายค่าจ้างสูงกว่าอัตราที่กำหนดในประกาศ จะถือว่าผิดกฎหมายหรือไม่?
A: ไม่ผิดกฎหมาย หากนายจ้างได้จ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างเท่ากับหรือสูงกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ ถือว่านายจ้างรายนั้นปฏิบัติถูกต้องตามกฎหมายแล้ว - Q: ลูกจ้างจะใช้สิทธิเรียกร้องค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือได้อย่างไร?
A: ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือฯ สามารถยื่นหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการทดสอบฯ แก่นายจ้าง เพื่อให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างตามอัตราที่กำหนดนับแต่วันที่ได้รับหนังสือรับรอง - Q: ประกาศนี้ครอบคลุมสาขาอาชีพใดบ้าง?
A: ครอบคลุมสาขาอาชีพช่างก่อสร้าง, ช่างอุตสาหการ, ช่างเครื่องกล, ช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์, ช่างอุตสาหกรรมศิลป์ และภาคบริการ รวม ๑๒๙ สาขาอาชีพย่อย - Q: อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือคืออะไร?
A: คืออัตราค่าจ้างที่คณะกรรมการค่าจ้างกำหนดขึ้นในแต่ละสาขาอาชีพและระดับ ตามมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ - Q: ประกาศฉบับที่ ๑๓ นี้ มีการเปลี่ยนแปลงจากฉบับก่อนหน้าอย่างไร?
A: เป็นการปรับปรุงอัตราค่าจ้างให้เหมาะสมกับสภาพปัจจุบัน และรวมประกาศเดิมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเป็นฉบับเดียว - Q: หากนายจ้างไม่จ่ายค่าจ้างตามอัตรามาตรฐานฝีมือ จะมีผลอย่างไร?
A: นายจ้างจะต้องปรับค่าจ้างให้ไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือที่กำหนด หากไม่ปฏิบัติตามอาจเข้าข่ายการละเมิดกฎหมายคุ้มครองแรงงาน - Q: คำว่า “วัน” ในประกาศนี้หมายถึงอะไร?
A: หมายถึง เวลาทำงานปกติของลูกจ้าง - Q: สามารถหาข้อมูลรายละเอียดของมาตรฐานฝีมือแรงงานและอัตราค่าจ้างได้จากที่ใด?
A: สามารถศึกษาได้จากเว็บไซต์ของกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน (www.dsd.go.th) และเว็บไซต์ของกระทรวงแรงงาน (www.mol.go.th) หรือสอบถามได้ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
เอกสารขอบเขตงาน (TOR) ฉบับเต็ม
ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๓)
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพช่างก่อสร้าง
สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ และสาขาอาชีพภาคบริการ รวม ๕๔ สาขา ให้เหมาะสมกับสถานการณ์และ สภาพข้อเท็จจริงในปัจจุบัน คณะกรรมการค่าจ้างชุดที่ ๒๒ จึงได้มีการประชุมศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริง เกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับตามมาตรฐานฝีมือ และมีมติในคราวการประชุมครั้งที่ ๖/๒๕๖๐ เมื่อวันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๖๖ เห็นชอบให้ปรับปรุงอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือดังกล่าว และเพื่อให้ประกาศ คณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือมีความเหมาะสมและสะดวกต่อการถือปฏิบัติ คณะกรรมการค่าจ้างจึงมีมติเห็นชอบให้ปรับปรุงประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
ทุกฉบับรวมเป็นฉบับเดียว
อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๗๙ (๔) และมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมการค่าจ้าง จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ประกาศนี้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป ข้อ ๒ ให้ยกเลิก
(๑) ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
(๒) ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๐) ลงวันที่
๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๔
(๓) ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๑) ลงวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๕
(๔) ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๒) ลงวันที่
๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๖
ข้อ ๓ ในประกาศนี้
“มาตรฐานฝีมือ” หมายความว่า มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริม
การพัฒนาฝีมือแรงงาน
เจ็ดสิบบาท
เจ็ดสิบบาท
ข้อ ๔ อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพและในแต่ละระดับ ให้เป็นดังนี้
(๑) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างหินขัด ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อย
(๒) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างฉาบยิปซัม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อย
(๓) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างติดตั้งยิปซัม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อย แปดสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบห้าบาท
-10-
(๔) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างมุงหลังคากระเบื้องคอนกรีต ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงิน
ไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยแปดสิบห้าบาท
(๕) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างก่ออิฐ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสี่สิบห้าบาท (๖) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างฉาบปูน ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อย ห้าสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยหกสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ หกร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๗) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างอะลูมิเนียมก่อสร้าง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยสามสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยห้าสิบบาท
(๔) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างไม้ก่อสร้าง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยสี่สิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ หกร้อยแปดสิบห้าบาท
(๔) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างเขียนแบบก่อสร้างด้วยคอมพิวเตอร์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยเก้าสิบบาท
(๑๐) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างปูกระเบื้องผนังและพื้น ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยแปดสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า
วันละหกร้อยแปดสิบห้าบาท
(๑๑) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างสีอาคาร ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสี่สิบบาท
(๑๒) สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างก่อและติดตั้งคอนกรีตมวลเบา ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยยี่สิบห้าบาท
២
(๑๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมแม็ก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ ร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ หกร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๑๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมท่อพอลิเอทีลีนความหนาแน่นสูง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท
(๑๕) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างทําแม่พิมพ์ฉีดโลหะ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า
วันละห้าร้อยสามสิบบาท
สี่ร้อยสี่สิบบาท
(๑๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างประกอบท่อ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ
(๑๗) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างระบบส่งถ่ายกําลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า
วันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท
(๑๘) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างระบบปั๊มและวาล์ว ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า
วันละห้าร้อยสิบห้าบาท
(๑๙) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยสี่สิบบาท
-6-
(๒๐) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมทิก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้า ร้อยสี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวัน
ละแปดร้อยห้าสิบห้าบาท
๒
(๒๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างกลึง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อย หกสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อย
สามสิบบาท
(๒๒) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างควบคุมเครื่องกลึง CNC ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อย เจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงิน
ไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๒๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างควบคุมเครื่อง Wire Cut ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบบาท
(๒๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมอาร์กโลหะด้วยมือ ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยแปดสิบห้าบาท
(๒๕) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างประกอบโครงสร้างเหล็ก ระดับ ๑ เป็นเงิน
ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
(๒๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างปรับ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท (๒๗) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาผู้ควบคุมระบบงานเชื่อมมิก - แม็ก ด้วยหุ่นยนต์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยหกสิบบาท
(๒๘) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์อุตสาหกรรม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยหกสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยห้าสิบห้าบาท
(๒๙) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างกลึงสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๓๐) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมมิก - แม็กสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วน ยานยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อย หกสิบห้าบาท
(๓๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคบํารุงรักษาเครื่องจักรกลสําหรับ อุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงิน
ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๓๒) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องกลึงอัตโนมัติสําหรับ อุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงิน
ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๓๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคพ่นสีตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๓๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคพ่นซีลเลอร์ตัวถังสําหรับอุตสาหกรรม ผลิตรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อย
สามสิบบาท
©
(๓๕) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์ยานยนต์ (ขั้นสุดท้าย) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อย
สามสิบบาท
(๓๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเชื่อมสปอตตัวถังสําหรับอุตสาหกรรม ผลิตรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อย
สามสิบบาท
ด
(๓๗) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเขียนแบบเครื่องกล ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๓๘) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมทิกสําหรับอุตสาหกรรมจักรกลและ โลหะการ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อย
หกสิบบาท
(๓๙) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคระบบส่งกําลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบห้าบาท
(๔๐) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานหลอมเหล็กเตาอาร์คไฟฟ้า ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยยี่สิบบาท
(๔๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานปรุงแต่งน้ําเหล็กในเตาปรุงน้ําเหล็ก (Ladle Furnace) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยสี่สิบบาท
(๔๒) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานหล่อเหล็ก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยเก้าสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๔๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานควบคุมการอบเหล็ก ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๔๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องฉีดพลาสติก ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบบาท
(๔๕) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องเป่าถุงพลาสติก ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบบาท
(๔๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องเป่าภาชนะกลวง ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบบาท
(๔๗) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคการซ่อมเครื่องเป่าถุงพลาสติก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบห้าบาท
(๔๘) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องกัดอัตโนมัติ ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ 5 เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบห้าบาท
(๔๙) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องอีดีเอ็ม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบบาท
(๕๐) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็ม ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบบาท
(๕๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างขัดเงาแม่พิมพ์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยยี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าบาท
-&-
(๕๒) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมเครื่องยนต์ดีเซล ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยสามสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยยี่สิบห้าบาท
(๕๓) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมรถแทรกเตอร์การเกษตร ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยยี่สิบบาท
(๕๔) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตักหน้าขุดหลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท
(๕๕) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถยกไฟฟ้า ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท
(๕๖) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างเครื่องปรับอากาศรถยนต์ขนาดเล็ก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยยี่สิบห้าบาท
(๕๗) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างตั้งศูนย์และถ่วงล้อรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบห้าบาท
(๕๘) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างบํารุงรักษารถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบบาท
Q
(๕๔) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างเคาะตัวถังรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละห้าร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยแปดสิบบาท
๓
(50) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยสามสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยสี่สิบบาท
(๖๑) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างสีรถยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ
หกร้อยสามสิบบาท
(๖๒) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถขุด ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบบาท
(๖๓) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถยกใช้เครื่องยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท
(๖๔) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถลากจูง ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบห้าบาท
(๖๕) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตัก ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยยี่สิบบาท
(๖๖) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมรถจักรยานยนต์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า
วันละสี่ร้อยสี่สิบห้าบาท
(๖๗) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างเทคนิคระบบไฮโดรลิก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละห้าร้อยสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
-b-
(๖๘) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าภายนอกอาคาร ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบบาท
(๖๙) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าภายในอาคาร ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยเก้าสิบห้าบาท
(๗๐) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท และ ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยหกสิบบาท
(๗๑) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างซ่อมไมโครคอมพิวเตอร์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท และ ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยหกสิบบาท
(๗๒) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างอิเล็กทรอนิกส์ (โทรทัศน์) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท
(๗๓) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเครื่องปรับอากาศในบ้าน และการพาณิชย์ขนาดเล็ก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ ห้าร้อยเจ็ดสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๗๔) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างโทรคมนาคม (ไมโครเวฟและการสื่อสารดาวเทียม) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบบาท
(๗๕) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างควบคุมด้วยระบบ โปรแกรมเมเบิ้ลลอจิกคอนโทรลเลอร์ (Programmable Logic Controller : PLC) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยห้าสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท
២
(๗๖) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าสําหรับ อุตสาหกรรมการจัดงานประชุม การเดินทางเพื่อเป็นรางวัล และการแสดงสินค้า (MICE : Meetings Incentives Conventions Exhibitions) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท
(๗๗) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างติดตั้งระบบโซลาร์เซลล์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบห้าบาท
(๗๘) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาพนักงานประกอบ อุปกรณ์ไฟฟ้าแสงสว่าง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๗๙) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาพนักงานประกอบ มอเตอร์สําหรับเครื่องใช้ไฟฟ้า ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยเก้าสิบบาท
(๔๐) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคบํารุงรักษา เครื่องจักรกลสําหรับอุตสาหกรรมไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท
(๔๑) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคระบบรักษา ความปลอดภัย ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ ห้าร้อยสามสิบบาท
-671-
(๔๒) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเชื่อมระบบท่อ
ในอุตสาหกรรมเครื่องปรับอากาศและเครื่องทําความเย็นระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และ ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบห้าบาท
(๔๓) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิค เครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละห้าร้อยยี่สิบบาท
(๔๔) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคห้องเย็น ขนาดเล็ก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อย ยี่สิบบาท
២
(๔๕) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาพนักงานประกอบ เครื่องปรับอากาศ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้า
ร้อยห้าบาท
©
(๔๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างสีเครื่องเรือน ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยสิบห้าบาท และระดับ 6 เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท
(๔๗) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องประดับ (ประดับอัญมณี) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสี่สิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละแปดร้อยยี่สิบห้าบาท
(๘๘) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องประดับ (รูปพรรณ) ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยหกสิบห้าบาท
๑
(๔๙) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องเรือนไม้ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสามร้อยเก้าสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยหกสิบบาท
(๔๐) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเย็บ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สามร้อยเจ็ดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ ห้าร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๙๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างบุครุภัณฑ์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสามร้อยแปดสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละห้าร้อยหกสิบบาท
(๙๒) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างประกอบติดตั้งเฟอร์นิเจอร์ ระดับ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบบาท
๑
(๔๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างฝีมือเครื่องประดับแนวอนุรักษ์ (เทคนิคโบราณ)
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยหกสิบห้าบาท
(๔๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องถม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า
วันละหกร้อยเจ็ดสิบบาท
(๔๕) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานเตรียมวัตถุดิบสําหรับอุตสาหกรรม เฟอร์นิเจอร์ไม้จริง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยสามสิบบาท
(๙๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานผลิตชิ้นส่วนเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
ด้วยเครื่องจักรอัตโนมัติ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละห้าร้อยห้าบาท
(๙๗) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานประกอบเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเก้าสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท
(๔๘) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างทําสีเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท
(๙๙) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานตัดวาดรองเท้า ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท
២
(๑๐๐) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานอัดพื้นรองเท้า ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๑๐๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเย็บรองเท้า ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยสามสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบบาท
(๑๐๒) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานประกอบรองเท้า (เย็น) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท
(๑๐๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเจียระไนพลอย ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๐๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างหล่อเครื่องประดับ ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๐๕) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างตกแต่งเครื่องประดับ ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
២
(๑๐๖) สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างฝังอัญมณีบนเครื่องประดับ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
២
២
(๑๐๗) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (หัตถบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๑๐๘) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (โภชนบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๐๙) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (วารีบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๑๐) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (สุคนธบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
ด
(๑๑๑) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (หัตถบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยสิบห้าบาท
๑
(๑๑๒) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (โภชนบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยแปดสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเก้าร้อยบาท
(๑๑๓) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (วารีบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละแปดร้อยยี่สิบห้าบาท
(๑๑๔) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (สุคนธบําบัด) ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยเก้าสิบบาท
๑
(๑๑๕) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานนวดไทย ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยแปดสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละเจ็ดร้อยเก้าสิบห้าบาท
(๑๑๖) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานผสมเครื่องดื่ม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละหกร้อยบาท
(๑๑๗) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาการดูแลผู้สูงอายุ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ
ห้าร้อยสามสิบห้าบาท
ห้าร้อยสามสิบบาท
(๑๑๘) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาการเลี้ยงดูเด็กปฐมวัย ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ
(๑๑๙) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ประกอบขนมอบ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าบาท
(๑๒๐) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ประกอบอาหารไทย ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยเจ็ดสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๒๑) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานต้อนรับส่วนหน้า ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละสี่ร้อยสี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยหกสิบห้าบาท
(๑๒๒) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาช่างเครื่องช่วยคนพิการ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า วันละห้าร้อยยี่สิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๒๓) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานแผนกบริการอาหารและเครื่องดื่มในธุรกิจ โรงแรมและภัตตาคาร ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท
(๑๒๔) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาช่างแต่งผมสตรี ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยสี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหก ร้อยห้าสิบบาท
(๑๒๕) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาช่างแต่งผมบุรุษ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยสามสิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ หกร้อยสามสิบบาท
๓
(๑๒๖) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ควบคุมสินค้าคงคลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละ สี่ร้อยสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบห้าบาท
(๑๒๗) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ควบคุมรถยกสินค้าขนาดไม่เกิน ๑๐ ตัน ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท
(๑๒๘) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ปฏิบัติการคลังสินค้า ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวัน ละสี่ร้อยบาท และระดับ 5 เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าบาท
(๑๒๙) สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักบริหารการขนส่งสินค้าทางถนน ระดับ ๑ เป็นเงิน ไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยยี่สิบบาท
២
ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๔ (๑) ถึง (๑๒๙) คําว่า “วัน” หมายถึง เวลาทํางานปกติของลูกจ้าง ข้อ ๖ นายจ้างที่ให้ลูกจ้างทํางานในตําแหน่งงานหรือลักษณะงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด ไม่ว่าจะครอบคลุมมาตรฐานฝีมือนั้นทั้งหมดหรือ
ส่วนหนึ่งส่วนใดก็ตาม ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพ และระดับนั้น
ข้อ ๗ ภายใต้บังคับข้อ 5 ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด ไม่ว่าก่อนหรือหลังประกาศนี้มีผลใช้บังคับ หากประสงค์จะใช้สิทธิให้ยื่นหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการทดสอบ มาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้นแก่นายจ้างโดยเร็ว
เมื่อนายจ้างได้รับหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้จ่ายค่าจ้างตามอัตราในประกาศนี้ให้แก่
ลูกจ้างนับแต่วันที่ได้หนังสือรับรองเป็นต้นไป
ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๖
نسل
(นายบุญชอบ สุทธมนัสวงษ์)
ปลัดกระทรวงแรงงาน
ประธานกรรมการค่าจ้าง
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศและงานทั่วไป เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๓๑๘ ง ลงวันที่ ๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๖ ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๘ มีนาคม ๒๕๖๗ เป็นต้นไป
คําชี้แจง
ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง
เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๓)
ตามที่คณะกรรมการค่าจ้างได้ประกาศ เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ํา (ฉบับที่ ๑๑) ลงวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๕ กําหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ําเพิ่มขึ้นเป็นวันละ ๓๒๘ - ๓๕๔ บาท โดยมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๕ เป็นต้นไป ซึ่งมีผลทําให้อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในบางสาขาอาชีพต่ํากว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ํา จึงจําเป็น ต้องมีการทบทวนอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือที่จําเป็นและเร่งด่วน จํานวน ๕๔ สาขา ให้มีความเหมาะสม และเพื่อให้ประกาศคณะกรรมการค่าจ้างฯ มีความเหมาะสมและสะดวกต่อการถือปฏิบัติ คณะกรรมการค่าจ้าง จึงมีมติเห็นชอบให้ปรับปรุงประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ ทุกฉบับรวมเป็น ฉบับเดียว คณะกรรมการค่าจ้างจึงขอชี้แจงให้ทราบทั่วกัน ดังนี้
๑. การกําหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือเป็นอํานาจหน้าที่ของคณะกรรมการค่าจ้าง ซึ่งเป็นองค์กรไตรภาคีตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ประกอบด้วย ผู้แทนฝ่ายนายจ้าง ผู้แทน ฝ่ายลูกจ้าง และผู้แทนฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายละ ๕ คนเท่ากัน โดยได้ศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงตามหลักเกณฑ์ ที่กําหนดในมาตรา ๘๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ คุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. ๒๕๖๐ คือ อัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับในแต่ละสาขาอาชีพตามมาตรฐานฝีมือ ที่กําหนดไว้ โดยวัดค่าทักษะฝีมือ ความรู้ และความสามารถ
๒. คณะกรรมการค่าจ้างได้แต่งตั้งคณะอนุกรรมการทบทวนอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ เพื่อพิจารณาทบทวนอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ จํานวน ๕๔ สาขา และแต่งตั้งคณะทํางานวิเคราะห์ข้อมูล ทบทวน อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ เพื่อดําเนินการสํารวจการจ่ายค่าจ้างในตลาดแรงงาน โดยคณะกรรมการค่าจ้าง มีมติเห็นชอบอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือที่คณะอนุกรรมการฯ เสนอ จํานวน ๕๔ สาขา เมื่อวันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๖๖ อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ หมายถึง อัตราค่าจ้างที่คณะกรรมการค่าจ้างกําหนดขึ้น ในแต่ละสาขาอาชีพ ในแต่ละสาขา และในแต่ละระดับตามมาตรฐานฝีมือ ตามมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติ คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๑
๔. มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาอาชีพ ช่างเครื่องกล สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ และ สาขาอาชีพภาคบริการ รวม ๑๒๙ สาขา สรุปได้ดังนี้
๔.๑ นิยาม ตามความในพระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๕
มาตรฐานฝีมือแรงงาน หมายความว่า ข้อกําหนดทางวิชาการที่ใช้เป็นเกณฑ์วัดระดับฝีมือ ความรู้ ความสามารถ และทัศนคติในการทํางานของผู้ประกอบอาชีพในสาขาต่าง ๆ ตามพระราชบัญญัตินี้
การทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน หมายความว่า การทดสอบฝีมือ ความรู้ ความสามารถ และทัศนคติในการทํางานของผู้ประกอบอาชีพในสาขาต่าง ๆ ตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้ดําเนินการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับอนุญาตให้ดําเนินการ
ทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้ทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน หมายความว่า ผู้ทําหน้าที่ทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน
ให้แก่ผู้เข้ารับการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน
ผู้ประกอบกิจการ หมายความว่า ผู้ประกอบกิจการอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม หรือ
ธุรกิจอย่างอื่น ทั้งที่เป็นนายจ้างและมิใช่นายจ้างของผู้รับการฝึก
·
นายจ้าง หมายความว่า นายจ้างตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน ลูกจ้าง หมายความว่า ลูกจ้างตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน นายทะเบียน หมายความว่า อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย
อธิบดี หมายความว่า อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
๔.๒ คุณสมบัติผู้เข้ารับการทดสอบ และวิธีการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานฯ รายละเอียด เป็นไปตามประกาศคณะกรรมการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานในแต่ละสาขาอาชีพ
๕. การพิจารณาของคณะกรรมการค่าจ้างนี้อยู่บนพื้นฐานของความเสมอภาค และรับฟัง ความคิดเห็นของทุกฝ่าย ผลการพิจารณาจะนําไปสู่ข้อยุติที่เป็นที่ยอมรับร่วมกันของทุกฝ่าย เพื่อให้นายจ้าง สามารถประกอบธุรกิจอยู่ได้ ลูกจ้างสามารถดํารงชีวิตอยู่ได้อย่างเป็นสุข ซึ่งเมื่อศึกษาและพิจารณาข้อมูล ตามหลักเกณฑ์จะเห็นได้ว่าแต่ละสาขาอาชีพมีมาตรฐานฝีมือที่แตกต่างกัน ดังนั้น จึงเป็นการเหมาะสมที่จะกําหนด อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือที่แตกต่างกันตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพ ในแต่ละสาขา และในแต่ละ
ระดับนั้น ๆ
5. อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือตามประกาศฉบับนี้ไม่มีผลบังคับใช้กับราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค ราชการส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ นายจ้างที่จ้าง ลูกจ้างทํางานเกี่ยวกับงานบ้านอันมิได้มีการประกอบธุรกิจรวมอยู่ด้วย นายจ้างซึ่งจ้างลูกจ้างทํางานที่มิได้แสวงหากําไร ในทางเศรษฐกิจ นายจ้างที่จ้างลูกจ้างในงานบรรทุกหรือขนถ่ายสินค้าเรือเดินทะเล นายจ้างที่ตกลงจ้างผู้รับงาน ไปทําที่บ้าน นายจ้างที่จ้างลูกจ้างในงานเกษตรกรรมซึ่งมิได้จ้างลูกจ้างทํางานตลอดปี หรือมิได้ให้ลูกจ้างทํางาน
ในลักษณะที่เป็นงานอุตสาหกรรมต่อเนื่องจากงานเกษตรกรรม” ดังกล่าว
งานเกษตรกรรม ได้แก่
งานที่เกี่ยวกับการเพาะปลูก เช่น การทํานา ทําไร่ ทําสวน การปลูกพืช การเพาะพันธุ์ การตัด เก็บเกี่ยวพืชผล การทํานุบํารุงดินเพื่องานเพาะปลูก
งานที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์ เช่น การเพาะเลี้ยงสัตว์ การขยายพันธุ์สัตว์ การจับสัตว์ การเก็บบรรดาสิ่งทั้งปวงที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติของสัตว์
งานที่เกี่ยวกับการป่าไม้ เช่น การตัด ฟัน กาน โค่น ลิด เลื่อย ผ่า ถาก ทอน ขุด
ชักลากไม้ในป่า การทําสวนป่า การเก็บหาของป่า
งานที่เกี่ยวกับการทํานาเกลือสมุทร หมายถึง การให้ได้มาซึ่งเกลือโดยการนําน้ําเค็มเข้านา
หรือพื้นที่ราบ ซึ่งทําเป็นคันกั้นน้ําเป็นแปลง ๆ แล้วตากให้แห้งจนตกผลึกเป็นเกลือ
งานที่เกี่ยวกับการประมงที่มิใช่การประมงทะเล เช่น การเพาะพันธุ์ การขยายพันธุ์ การเลี้ยง จับ ดัก ล่อ ทําอันตราย ฆ่า หรือเก็บสัตว์น้ํา รวมถึงการเตรียมและการซ่อมบํารุงเครื่องมือทําการประมงด้วย
๗. อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือนี้มุ่งที่จะคุ้มครองลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือ แรงงานแห่งชาติในแต่ละสาขาอาชีพ ในแต่ละสาขา และในแต่ละระดับ ให้ได้รับค่าจ้างที่เหมาะสมและเป็นธรรม ๔. นายจ้างที่จ้างลูกจ้างตามระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ให้จ่ายค่าจ้างไม่น้อยกว่า อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือที่กําหนด ไม่ว่าลูกจ้างนั้นจะมีเชื้อชาติ สัญชาติ วัย หรือเพศใด สําหรับนายจ้าง รายใดได้จ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างเท่ากับหรือสูงกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ ถือว่านายจ้างรายนั้นปฏิบัติ
ถูกต้องตามกฎหมายค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแล้ว ส่วนนายจ้างรายใดที่ยังจ่ายน้อยกว่าค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ ให้ปรับค่าจ้างให้ไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
ال
คําชี้แจงกระทรวงแรงงาน เรื่อง กฎกระทรวงว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานในงานเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๔๗ กระทรวงแรงงาน เดือนเมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘
୩
สรุปมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถที่สําคัญ) และอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ รวม ๑๒๙ สาขา
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
ค. สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง ได้แก่
๑.๑ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างหินขัด
ระดับ ๑
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ
หมายถึง ช่างซึ่งสามารถปฏิบัติงานตามรูปแบบพื้นฐานหรือตามคําสั่งได้
เลือกใช้วัสดุผสมให้เหมาะสมกับการใช้งานหรือตามข้อกําหนด จัดเตรียมและ ใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ให้เหมาะสมกับงาน ใช้อุปกรณ์ป้องกันภัย เตรียมพื้นที่ ปฏิบัติงานที่จะทําหินขัด หินล้าง หาแนวระดับเพื่อติดตั้งเส้นแบ่งกั้นพื้นที่ ในรูปแบบอย่างง่าย ผสมวัสดุผสมได้ตามอัตราส่วนที่เหมาะสม ทําหินขัด หินล้าง ตามรูปแบบพื้นฐานได้ ขัดพื้นผิวหินขัดและล้างพื้นผิวหินล้างให้ได้ระดับและ ระนาบ รวมถึงบํารุงรักษาเครื่องมือและอุปกรณ์ให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน
และปฏิบัติงานได้เสร็จภายในเวลาที่กําหนด
๑.๒ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างฉาบยิปซัม
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่สามารถเลือกและใช้อุปกรณ์ความปลอดภัยส่วนบุคคล เลือกใช้ และบํารุงรักษาซ่อมแซมเครื่องมือพื้นฐานในงานช่างฉาบยิปซัม เลือกใช้และ
จัดเตรียมวัสดุที่ใช้ในงานฉาบยิปซัม ประกอบหรือรื้อถอนนั่งร้านและค้ํายัน อย่างถูกต้องและปลอดภัย เตรียมพื้นที่ทํางานและพื้นผิวที่จะทําการฉาบ ปฏิบัติงานฉาบรอยต่อแผ่น ฉาบมุมภายใน ฉาบมุมภายนอกตามมาตรฐาน การฉาบรอยต่อยิปซัม ซ่อมแซมและฉาบรอยชํารุดเสียหาย กองเก็บและขนย้าย วัสดุ อุปกรณ์เครื่องมือได้ถูกต้องและปลอดภัย
๑.๓ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างติดตั้งยิปซัม
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถระดับพื้นฐาน การตัดสินใจปานกลาง มีหัวหน้างานช่วยให้คําแนะนําหรือตัดสินใจ หรือคอยตรวจสอบในเรื่องสําคัญ เมื่อจําเป็น สามารถติดตั้งฝ้าเพดานทีบาร์ ฝ้าเพดานฉาบรอยต่อเรียบ ผนังยิปซัม ผนังยิปซัมร่วมกับผนังอิฐ
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถสูง ใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ได้ดี การตัดสินใจ สูงกว่าช่างระดับ ๑ ต้องการคําแนะนําบ้าง คุณภาพงานสูงกว่าช่างระดับ ๑ สามารถ ร่างภาพตัดและภาพ ๓ มิติอย่างง่าย ติดตั้งผนังยิปซัมโค้ง ฝ้ายิปซัมฉาบรอยต่อ เรียบโค้ง เล่นระดับและซ่อนไฟ และคํานวณหาปริมาณงาน วัสดุที่ใช้งานได้ ๑.๔ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างมุงหลังคากระเบื้องคอนกรีต
ระดับ
หมายถึง ผู้ที่สามารถใช้และบํารุงรักษาเครื่องมือวัด ตัด เจาะ และอุปกรณ์ ความปลอดภัยส่วนบุคคลได้อย่างถูกต้อง ใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ในการมุงหลังคา ตลอดจนการขนย้ายได้อย่างถูกต้อง ลําเลียงวัสดุมุงต่าง ๆ ขึ้นลงจากหลังคา ได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม ปลอดภัยทั้งต่อตัวสินค้าและผู้ปฏิบัติงาน สามารถ วัด ตัด มุงกระเบื้องและติดตั้งอุปกรณ์เบื้องต้น ผสมปูนทรายเพื่อใช้ ในการติดตั้งครอบได้อย่างถูกต้อง และทาสี ปูนทรายใต้ครอบ รอยตัด กระเบื้อง หัวตะปูและแผ่นปิดรอยต่อได้อย่างถูกต้องเรียบร้อยสวยงาม
ไม่น้อยกว่า
๔๗๐
๔๗๐
๔๘๕
๕๙๕
๔๗๐
๔.
·
ระดับ ๒
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว ซึ่งสามารถปฏิบัติงาน อ่านแบบก่อสร้าง เขียนแบบร่าง ตรวจสอบความถูกต้อง อาทิเช่น ความลาดชัน ระยะ ระดับ และความได้ฉากของโครงหลังคา เป็นต้น ติดตั้งแป ติดตั้งวัสดุกัน ความร้อน มุงกระเบื้อง ตัดกระเบื้อง ตะเข้สัน ตะเข้ราง ติดตั้งรางน้ําตะเข้ ติดตั้งครอบหลังคา ติดตั้งแผ่นปิดรอยต่อ ให้คําแนะนําการใช้เครื่องมือและ อุปกรณ์ ทั้งนี้ ในการทํางานนั้นช่างมุงหลังคาสามารถตัดสินใจแก้ปัญหาได้ ในระดับปานกลาง แต่ยังต้องอยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหัวหน้าช่างในเรื่องสําคัญ หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๒ แล้ว ซึ่งสามารถปฏิบัติงาน อ่านแบบก่อสร้าง เขียนแบบร่าง ปรับแก้แบบหลังคาให้ถูกต้องกับหน้างาน คํานวณถอดแบบ ประมาณการวัสดุ อุปกรณ์และค่าแรง ให้คําแนะนําและร่วม วางแผนการทํางาน ควบคุมงาน วิเคราะห์บ่งชี้ถึงสภาพปัญหาหลังคาและ กําหนดแนวทางแก้ไข ประสานงาน ทํารายงานส่งผู้ว่าจ้าง และตรวจสอบ คุณภาพงานมุงหลังคาให้ถูกต้องตามมาตรฐานการติดตั้งก่อนส่งมอบงาน
๑.๕ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างก่ออิฐ
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง สามารถก่ออิฐเพื่อฉาบให้ได้ขนาด ระดับ ดิ่ง ฉาก ระนาบ หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถใช้เครื่องมือกลตัดอิฐ ก่ออิฐ โครงสร้างรับกําลัง รูปทรงโค้ง แนวราบ ประกอบ ติดตั้ง และรื้อถอนนั่งร้าน
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ และสามารถก่ออิฐซุ้มโค้ง ก่ออิฐโชว์แนว เขียนแบบปฏิบัติงาน ประมาณราคางาน วางแผนการทํางาน และมอบหมายงาน
๑.๖ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างฉาบปูน
ระดับ
ด
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง สามารถประกอบ ติดตั้ง และรื้อนั่งร้าน ทําปุ่มระดับ จับเซี้ยม ฉาบ รองพื้น ฉาบทับหน้า ฉาบแต่งร่อง เซาะร่อง
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถฉาบแต่งลาย ฉานฝ้าเพดาน
ฉาบท้องคาน ฉาบพื้นผิวโค้ง และติดตั้งบัวสําเร็จรูป
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ สามารถปั้น และติดตั้งบัวลวดลายต่าง ๆ วิเคราะห์และซ่อมแซมแก้ไขปัญหางานฉาบ ฉาบฉนวนกันซึม ฉาบผิวด้วย แอสฟัลต์ อีพ็อกซี่ วัสดุสังเคราะห์อื่น ๆ
๑.๗ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างอะลูมิเนียมก่อสร้าง
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง สามารถประกอบและติดตั้งหน้าต่างมุ้งลวด ช่องแสงติดตาย และ
โครงคร่าวฝ้าเพดานทีบาร์
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถประกอบและติดตั้งหน้าต่าง บานเลื่อน บานเปิด บานกระทุ้งและประตูบานเลื่อน
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ และสามารถประกอบและติดตั้งประตู บานสวิง ประตูบานเลื่อน ชนิดแขวน โครงคร่าวอะลูมิเนียมรอบอาคาร สร้าง และใช้แม่แบบน้ํา เขียนแบบปฏิบัติงาน ประมาณราคา ทําใบรายการวัสดุ วางแผนการปฏิบัติงาน และมอบหมายงาน
๕๙๐
๖๘๕
๔๑๐
๕๓๐
๖๔๕
๔๕๕
๕๖๕
๖๗๕
๔๓๕
๕๔๕
๖๕๐
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๑.๔ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างไม้ก่อสร้าง
ระดับ ด
ระดับ ๒
ระดับ
୩
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง สามารถสร้าง ประกอบ ติดตั้งไม้แบบ คาน เสา พื้น บันไดช่วงพาดเดียว แผ่นพื้นด้วยไม้หรือแผ่น ผลิตภัณฑ์ไม้สําเร็จรูป ฝ้าเพดานด้วยไม้แปรรูปหรือ วัสดุแผ่นอื่น ๆ ระนาบเดียว
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถสร้างไม้แบบเสากลม บันไดเวียน
©
บันไดหักศอก ซุ้มโค้ง ผนังรูปทรงห้าเหลี่ยมและรูปทรงหกเหลี่ยม ที่ไม่สลับซับซ้อน ประกอบติดตั้งโครงหลังคาซ้อน ประกอบติดตั้งและรื้อถอนนั่งร้าน หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ และสามารถประกอบติดตั้งไม้แบบบันได เวียน บันไดหักศอก ซุ้มโค้ง ผนังรูปทรงห้าเหลี่ยมและรูปทรงหกเหลี่ยมแบบ ที่มีความสลับซับซ้อน สร้างและประกอบติดตั้งชิ้นส่วนของโครงสร้างของ ระบบผนังรับน้ําหนัก โครงสร้างหลังคาแบบโครงถัก ประมาณราคางาน
วางแผน การทํางานและมอบหมายงาน
๑.๙ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างเขียนแบบก่อสร้างด้วยคอมพิวเตอร์
ระดับ ๑
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถระดับพื้นฐาน การตัดสินใจปานกลาง มีหัวหน้างานช่วยให้คําแนะนํา หรือตัดสินใจ หรือคอยตรวจสอบในเรื่องสําคัญ เมื่อจําเป็น สามารถตั้งค่าโปรแกรม เขียนแบบก่อสร้างตามภาพร่างและ รายการกําาหนดได้
๑.๑๐ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างปูกระเบื้องผนังและพื้น
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถใช้และบํารุงรักษาอุปกรณ์ป้องกัน อันตรายส่วนบุคคล ตรวจสอบบํารุงรักษาเครื่องมือและอุปกรณ์ จัดเตรียม พื้นที่ปฏิบัติงานและวัสดุปรับพื้นที่สําหรับปูกระเบื้อง ปูกระเบื้องพื้นและผนัง ทั่วไป ยาแนวและทําความสะอาด
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถ อ่านแบบปฏิบัติงาน กําหนดตําแหน่ง แนว ระดับ ดิ่ง ฉาก วัด ตัด เจาะ ตกแต่งกระเบื้อง ปูกระเบื้องในระนาบโค้ง ติดตั้งคิ้วสําเร็จรูป
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถ อ่านแบบก่อสร้าง เขียนแบบปฏิบัติงาน เขียนแบบขยายเท่าจริง คํานวณปริมาณวัสดุ วางแผนการทํางานให้สอดคล้อง กับแผนงานก่อสร้าง มอบหมายงานและตรวจสอบงาน วิเคราะห์และกําหนด
แนวทาง แก้ไขงาน ปูกระเบื้องแผ่นหินธรรมชาติที่มีลวดลายซับซ้อน
๑.๑๑ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างสีอาคาร
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถใช้และบํารุงรักษาอุปกรณ์ป้องกัน อันตรายส่วนบุคคล ตรวจสอบบํารุงรักษาเครื่องมือและอุปกรณ์ จัดเตรียมพื้นที่ ปฏิบัติงานและวัสดุ เตรียมพื้นผิว ทาสีรองพื้น และทาสีทับหน้า หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถ อ่านแบบปฏิบัติงาน กําหนดตําแหน่ง พื้นผิวทาสีตามแบบ ติดตั้งเครื่องมือและอุปกรณ์ ผสมสีและเคลือบสีได้ตามที่กําหนด
๔๔๕
๕๙๕
๖๘๕
๖๙๐
๔๘๕
๕๘๐
๖๘๕
๕๐๐
๖๔๐
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) ๑.๑๒ สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง สาขาช่างก่อและติดตั้งคอนกรีตมวลเบา
ระดับ ด
ระดับ ๒
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้าง ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ช่างที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนํา หรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น และสามารถ จัดเตรียมวัสดุ เครื่องมือ อุปกรณ์ สถานที่ปฏิบัติงานการผสมปูนก่อมวลเบา และปูนทรายปรับระดับ การวัดขนาดและตัดแต่งก้อนอิฐมวลเบาตามคําสั่ง การก่อผนังอิฐมวลเบาในแนวระนาบให้ได้ดิ่ง ระดับ ตามแบบรูปและข้อกําหนด ในการก่ออิฐ โดยคํานึงถึงหลักความปลอดภัยและอาชีวอนามัยในการทํางาน หมายถึง ช่างที่มีฝีมือระดับกลาง มีความรู้ ความสามารถ ทักษะการใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ได้ดี และประสบการณ์การทํางาน สามารถให้คําแนะนําผู้ใต้บังคับบัญชาได้ คุณภาพงานสูง และสามารถกําหนดตําแหน่งและระดับงานก่อผนังอิฐมวลเบา ติดตั้งเคาน์เตอร์และผนังคอนกรีตมวลเบา การเข้าแบบหล่อเสาเอ็น - ทับหลัง คอนกรีตเสริมเหล็ก การก่อผนังอิฐมวลเบาแบบโค้ง การทําชิ้นงาน บัวกันน้ํา บัวประดับชนิดเปียก ตามรูปแบบและข้อกําหนดและการตรวจสอบงานก่อ
อ
ผนังอิฐมวลเบาและติดตั้งเคาน์เตอร์และผนังคอนกรีตมวลเบาให้ตรงตามมาตรฐาน
๒. สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ ได้แก่
๒.๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมแม็ก
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัด วัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล ใช้ลวดเชื่อม ต่อเนื่องและใช้แก๊สแอคทีฟปกคลุม แก๊สแอคทีฟที่ใช้คือ คาร์บอนไดออกไซด์ หรือแก๊สผสมอื่น ๆ มีความรู้ความสามารถในการประกอบชิ้นงานเชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงานที่เหมาะสม เชื่อมชิ้นงาน เหล็กกล้าคาร์บอน รอยต่อรูปตัวที (T-Joint) ในลักษณะการเชื่อมแผ่นเหล็ก กับแผ่นเหล็ก และแผ่นเหล็กกับท่อในตําแหน่งท่าเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่ง ท่าเชื่อมที่ถูกต้องเชื่อมชิ้นงานตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาด
ชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อมและชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึงตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเชื่อม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อม พร้อมอุปกรณ์ประกอบและจัดเก็บสถานที่ ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงานตามหลักอาชีวอนามัยและความปลอดภัย หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัด วัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล ใช้ลวดเชื่อม ต่อเนื่องและใช้แก๊สแอคทีฟปกคลุม แก๊สแอคทีฟที่ใช้คือ คาร์บอนไดออกไซด์ หรือแก๊สผสมอื่น ๆ มีความรู้ความสามารถในการประกอบชิ้นงานเชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงานที่เหมาะสม เชื่อมชิ้นงาน เหล็กกล้าคาร์บอน รอยต่อชน (Butt Joint) ในลักษณะการเชื่อมแผ่นเหล็กกับ แผ่นเหล็ก ในตําแหน่งท่าเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อมที่ถูกต้อง
๕๑๐
๖๒๕
Celo
๕๗๕
ระดับ ๓
-๗ .
หน่วย : บาทต่อวัน
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) เชื่อมชิ้นงานตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาดชิ้นงานเชื่อม
ตรวจสอบแนวเชื่อมและชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึง ตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งานจัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเชื่อม ทําความสะอาด เครื่องเชื่อม พร้อมอุปกรณ์ประกอบและจัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงาน
ตามหลักอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัด วัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล ใช้ลวดเชื่อม ต่อเนื่องและใช้แก๊สแอคทีฟปกคลุม แก๊สแอคทีฟที่ใช้คือ คาร์บอนไดออกไซด์ หรือแก๊สผสมอื่น ๆ มีความรู้ความสามารถในการประกอบชิ้นงานเชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงานที่เหมาะสม เชื่อมชิ้นงาน เหล็กกล้าคาร์บอน รอยต่อชน (Butt Joint) ในลักษณะการเชื่อมท่อกับท่อ ในตําแหน่งท่าเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อมที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงาน
ตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาดชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อม และชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึงตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเชื่อม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อม พร้อมอุปกรณ์ ประกอบและจัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงานตามหลักอาชีวอนามัยและ
ความปลอดภัย
๒.๒ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมท่อพอลิเอทีลีนความหนาแน่นสูง
ระดับ
ด
หมายถึง ผู้ประกอบอาชีพที่มีความสามารถเลือกใช้ค่าตัวแปรในงานเชื่อม เตรียมงานเชื่อมตามข้อกําหนด การเชื่อมท่อ HDPE แบบต่อชน (Butt Joint) โดยกระบวนการเชื่อมพลาสติกด้วยแผ่นเหล็กร้อน และความสามารถปฏิบัติงาน เชื่อมตามค่าตัวแปร ตามข้อกําหนดการควบคุม และบันทึกข้อมูลการเชื่อม (Manual Control) และสามารถปฏิบัติงานเชื่อมตามค่าตัวแปร ตามข้อกําหนด ด้วยชุดควบคุมและบันทึกข้อมูลการเชื่อม (Data Logger Unit) ได้ รวมทั้งมีความรู้ ความเข้าใจ และมีทัศนคติเกี่ยวกับความปลอดภัยในการทํางาน นิสัยอุตสาหกรรม การใช้เครื่องมือวัดทั่วไป วัสดุช่างในงานเชื่อม และเครื่องเชื่อมท่อ HDPE การคํานวณ พารามิเตอร์ตามข้อกําหนดการเชื่อม มาตรฐานงานเชื่อม และการตรวจสอบ การเชื่อมท่อ HDPE
๒.๓ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างทําแม่พิมพ์ฉีดโลหะ
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ปฏิบัติงานมีความรู้ ความเข้าใจ ความสามารถทักษะพื้นฐานและ
ทัศนคติเกี่ยวกับความปลอดภัยในการทํางาน การอ่านแบบ การเขียนแบบ คณิตศาสตร์ช่าง การเลือกใช้ปฏิบัติงานการดูแลรักษาเครื่องมือช่างเครื่องมือวัด เบื้องต้นที่ใช้ในการผลิตชิ้นส่วนแม่พิมพ์ ความรู้เกี่ยวกับวัสดุเบื้องต้น (ชนิด คุณสมบัติทางกายภาพ และสัญลักษณ์ของเหล็กที่ใช้ทําแม่พิมพ์) โดยการตัดสินใจ ในการแก้ไขปัญหาจะทําอยู่ภายใต้การแนะนําหรือตรวจสอบจากหัวหน้างาน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๖๗๕
๕๑๐
๕๓๐
·
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) ๒.๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างประกอบท่อ
ระดับ
ด
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้าง ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ผู้ประกอบอาชีพที่มีความรู้ ความเข้าใจ ความสามารถทักษะพื้นฐาน และทัศนคติเกี่ยวกับความปลอดภัยในการทํางานคณิตศาสตร์พื้นฐานในการคํานวณ (ขนาด มิติรูปทรงเรขาคณิต) ประเภท การเลือกใช้และการบํารุงรักษาวัสดุช่าง (ท่อเหล็กกล้าละมุน ท่อเหล็กกล้าเจือต่ํา ท่อเหล็กกล้าไร้สนิม) เครื่องมือวัด เครื่องมือพื้นฐาน เครื่องมือกล และเครื่องมือกลพิเศษ หลักการประกอบท่อ คําศัพท์เทคนิค การอ่านแบบงานประกอบและติดตั้งท่อ วิธีการตรวจสอบ ชิ้นงาน การเตรียมพื้นที่ ขั้นตอนการทํางาน ระบบควบคุมคุณภาพ เก็บรักษา วัสดุ วิธีผ่อนแรง และตรวจสอบผลงาน โดยการปฏิบัติงานต้องมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญ
๒.๕ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างระบบส่งถ่ายกําลัง
ระดับ ๑ หมายถึง ช่างที่มีความรู้ทักษะพื้นฐานในด้านความปลอดภัยทั่วไปในการปฏิบัติงาน อุปกรณ์จับยึดต่าง การใช้เครื่องมือทั่วไป (Hand Tools) การใช้เครื่องมือวัดทั่วไป (Measuring Tools) การใช้คณิตศาสตร์พื้นฐาน (บวก ลบ คูณ หาร) การหาร้อยละ และการแปลงหน่วยของมาตราวัด การอ่านแบบและสัญลักษณ์อย่างง่าย โครงสร้างและการทํางานของระบบส่งถ่ายกําลัง การตรวจสอบและการบํารุงรักษา
ระบบส่งถ่ายกําลัง โดยมีผู้แนะนําหรือคอยตรวจสอบให้
๒.๖ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างระบบปั๊มและวาล์ว
ระดับ ๑ หมายถึง ช่างที่มีความรู้ทักษะพื้นฐานในด้านความปลอดภัยทั่วไปในการปฏิบัติงาน การใช้เครื่องมือวัดทั่วไป (Measuring Tools) การใช้เครื่องมือทั่วไป (Hand Tools) การใช้คณิตศาสตร์พื้นฐาน (บวก ลบ คูณ หาร) การหาร้อยละและการแปลงหน่วย ของมาตราวัด การอ่านแบบและสัญลักษณ์ขั้นพื้นฐาน การจําแนกชนิดการใช้งาน ปั๊มและวาล์วรวมถึงอุปกรณ์ประกอบที่เกี่ยวข้อง การตรวจสอบและการบํารุงรักษา เบื้องต้นของระบบปั๊มและวาล์ว โดยมีผู้แนะนําหรือคอยตรวจสอบให้
๒.๗ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง ช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์ ระดับต้น (ช่างลอกแบบ) คือ ผู้ที่สามารถเขียนแบบภาพ ๒ มิติ ตามแบบร่างโดยใช้โปรแกรม CAD หมายถึง ช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์ ระดับกลาง (ช่างลอกแบบ) คือ ผู้ที่สามารถเขียนแบบแยก และภาพประกอบจากชิ้นงานจริง หรือแบบงาน โดยใช้โปรแกรม CAD
หมายถึง ช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์ ระดับสูง (ช่างเขียนแบบ ๓ มิติ) คือ ผู้ที่สามารถเขียนแบบแยกชิ้น และภาพประกอบเป็นภาพ ๓ มิติ จาก
ชิ้นงานจริง หรือแบบงาน โดยใช้โปรแกรม CAD
๒.๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมทิก
ระดับ ๑
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัด วัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล แก๊สปกคลุมและ ลวดเติมตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม มีความรู้ความสามารถในการประกอบ ชิ้นงานเชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงาน ที่เหมาะสม เชื่อมชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนหรือเหล็กกล้าไร้สนิมโดยกระบวนการ
๔๔๐
๔๙๕
๕๑๕
๕๑๐
๕๘๕
๗๔๐
๕๔๐
ระดับ ๒
ระดับ
୩
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) เชื่อมแบบอาร์กโดยใช้ทังสเตนอิเล็กโทรด และใช้แก๊สเฉื่อยเป็นแก๊สปกคลุม รอยต่อรูปตัวที (T-Joint) ในลักษณะการเชื่อมแผ่นเหล็กกับแผ่นเหล็ก และ แผ่นเหล็กกับท่อ ในตําแหน่งท่าเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพ แนวเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อม ที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงานตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาด ชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อมและชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึงตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเติม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อมพร้อมอุปกรณ์ประกอบ และจัดเก็บสถานที่
ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงานตามหลักอาชีวอนามัยและความปลอดภัย หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัด วัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล แก๊สปกคลุมและ ลวดเติมตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม มีความรู้ความสามารถในการประกอบ ชิ้นงานเชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงาน ที่เหมาะสม เชื่อมชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนหรือเหล็กกล้าไร้สนิมโดยกระบวนการ
เชื่อมแบบอาร์กโดยใช้ทั้งสเตนอิเล็กโทรด และใช้แก๊สเฉื่อยเป็นแก๊สปกคลุม รอยต่อชน (Butt Joint) ในลักษณะการเชื่อมแผ่นเหล็กกับแผ่นเหล็ก ในตําแหน่ง ท่าเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อมที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงาน ตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาดชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อม และชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึงตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเต็ม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อมพร้อมอุปกรณ์ ประกอบ และจัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงานตามหลักอาชีวอนามัย
และความปลอดภัย
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัด วัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล แก๊สปกคลุมและ ลวดเติมตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม มีความรู้ความสามารถในการประกอบ ชิ้นงานเชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงาน ที่เหมาะสม เชื่อมชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนหรือเหล็กกล้าไร้สนิมโดยกระบวนการ
เชื่อมแบบอาร์กโดยใช้ทังสเตนอิเล็กโทรด และใช้แก๊สเฉื่อยเป็นแก๊สปกคลุม รอยต่อชน (Butt Joint) ในลักษณะการเชื่อมท่อกับท่อ ในตําแหน่งท่าเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๓ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อมที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงานตามข้อกําหนด กรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาดชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อมและชิ้นงาน เชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึงตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเติม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อมพร้อมอุปกรณ์ ประกอบ และจัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงานตามหลักอาชีวอนามัย
และความปลอดภัย
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๖๘๕
๘๕๕
๑๐
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๒.๙ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างกลึง
ระดับ ด
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้าง ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องกลึงเบื้องต้น ติดตั้งมีดกลึง สําหรับงานกลึงปอก ปาดหน้า กลึงเรียว กลึงขึ้นลายและกลึงตัดชิ้นงาน ปรับ ความเร็วและอัตราป้อน เพื่อกลึงชิ้นงานตามแบบสั่งงานการผลิตได้ กลึงเกลียว ตัววี (V-Shape) ภายนอก
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องกลึงเบื้องต้น ติดตั้งมีดกลึง สําหรับงานกลึงตกร่อง กลึงรัศมี กลึงว่ารัศมี กลึงรูปทรงใด ๆ และกลึงเกลียว สี่เหลี่ยมคางหมู คว้านรู กลึงบ่า กลึงเกลียว และกลิ้งตกร่องรูใน ปรับความเร็ว และอัตราป้อน เพื่อกลึงชิ้นงานตามแบบสั่งงานการผลิตได้
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องกลึงเบื้องต้น เจียระไน
งานด้วยอุปกรณ์เจียระไนบนเครื่องกลึง ติดตั้งมีดกลึงสําหรับงานกลึงเกลียว กลึงเยื้องศูนย์และตรวจสอบระยะเยื้องศูนย์ ปรับความเร็วและอัตราป้อน เพื่อ กลึงชิ้นงานตามแบบสั่งงานการผลิตได้
๒.๑๐ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างควบคุมเครื่องกลึง CNC
ระดับ
ระดับ ๒
ระดับ ๓
ด
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องกลึงเบื้องต้น ใช้งาน เครื่องกลึง CNC ถอดเปลี่ยนเครื่องมือตัดที่ชํารุด ชดเชยค่าเครื่องมือตัด เพื่อ กลึงชิ้นงานตามแบบสั่งงานการผลิตได้
บ
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องกลึงเบื้องต้น เลือก เครื่องมือ และติดตั้งเครื่องมือ ป้อนข้อมูลเครื่องมือตัดเข้าเครื่องกลึง CNC ใช้งาน เครื่องกลึง CNC ปรับค่าเงื่อนไขต่าง ๆ ในงานกลึง เพื่อกลึงชิ้นงานตามแบบ สั่งงานการผลิตได้
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องกลึงเบื้องต้น วิเคราะห์ ขั้นตอนการกลึง เลือกเครื่องมือ และติดตั้งเครื่องมือ เขียนและตรวจสอบเอ็นซี โปรแกรม กําหนดจุดและวิธีการตรวจสอบขนาดของชิ้นงานได้
๒.๑๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างควบคุมเครื่อง Wire Cut
ระดับ หมายถึง ช่างที่มีความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องจักรเบื้องต้น อ่านแบบ เครื่องกลเบื้องต้น เตรียมและตรวจสอบชิ้นงาน จําลองการทํางานของ ชุดคําสั่ง บนจอภาพและการทํางานจริง ปฏิบัติงานบนเครื่อง Wire Cut แก้ไข ค่าพารามิเตอร์ เพื่อผลิตชิ้นงานได้ตามแบบสั่งงานการผลิต
๒.๑๒ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมอาร์กโลหะด้วยมือ
ระดับ
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัดวัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล และลวดเชื่อม ตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม มีความรู้ความสามารถในการประกอบชิ้นงาน เชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงานที่เหมาะสม
เชื่อมชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนโดยกระบวนการเชื่อมแบบหลอมละลายที่ใช้ลวด เชื่อมหุ้มฟลักซ์ รอยต่อรูปตัวที (T-Joint) ในลักษณะการเชื่อมแผ่นเหล็กกับ แผ่นเหล็กและแผ่นเหล็กกับท่อ ในตําแหน่งท่าเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่ง
๕๔๐
๖๓๐
๔๗๐
๕๕๕
๖๗๕
๔๘๐
๕๐๐
ดด
ระดับ ๒
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) ท่าเชื่อมที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงานตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อมทําความสะอาด ชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อมและชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึงตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเชื่อม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อม พร้อมอุปกรณ์ประกอบ จัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน
โดยปฏิบัติงานตามหลักอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัดวัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล และลวดเชื่อม ตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม มีความรู้ความสามารถในการประกอบชิ้นงาน เชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงานที่เหมาะสม
เชื่อมชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนโดยกระบวนการเชื่อมแบบหลอมละลายที่ใช้ลวด เชื่อมหุ้มฟลักซ์ รอยต่อชน (Butt Joint) ในลักษณะการเชื่อมแผ่นเหล็กกับ แผ่นเหล็กในตําแหน่งท่าเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อมที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงานตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาดชิ้นงานเชื่อม
ตรวจสอบแนวเชื่อมและชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึง ตรวจสอบเครื่องมือหลังการใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเชื่อม ทําความสะอาด เครื่องเชื่อมพร้อมอุปกรณ์ประกอบ จัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงาน
ตามหลักอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
หมายถึง ช่างเชื่อมที่มีความรู้ความสามารถในการเตรียมความพร้อมก่อน การปฏิบัติงาน ในด้านสถานที่ปฏิบัติงาน เครื่องเชื่อม อุปกรณ์ เครื่องมือทั่วไป เครื่องมือวัดวัสดุชิ้นงาน อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล และลวดเชื่อม ตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม มีความรู้ความสามารถในการประกอบชิ้นงาน เชื่อมตามแบบ ปรับกระแสไฟเชื่อม ปรับใช้พารามิเตอร์ในการเชื่อมงานที่เหมาะสม
เชื่อมชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนโดยกระบวนการเชื่อมแบบหลอมละลายที่ใช้ลวด เชื่อมหุ้มฟลักซ์ รอยต่อชน (Butt Joint) ในลักษณะการเชื่อมต่อกับท่อ ในตําแหน่ง ท่าเชื่อมตามมาตรฐาน ISO ๙๖๐๖-๑ ให้มีคุณภาพแนวเชื่อม ตามมาตรฐาน ISO ๕๘๑๗ โดยการจับยึดชิ้นงานในตําแหน่งท่าเชื่อมที่ถูกต้อง เชื่อมชิ้นงาน ตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม ทําความสะอาดชิ้นงานเชื่อม ตรวจสอบแนวเชื่อม และชิ้นงานเชื่อมด้วยตนเองก่อนส่งชิ้นงาน รวมถึง ตรวจสอบเครื่องมือหลัง การใช้งาน จัดเก็บเครื่องมือ จัดเก็บลวดเชื่อม ทําความสะอาดเครื่องเชื่อม พร้อมอุปกรณ์ประกอบ จัดเก็บสถานที่ปฏิบัติงาน โดยปฏิบัติงานตามหลัก
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๖๑๐
๖๘๕
១២
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๒.๑๓ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างประกอบโครงสร้างเหล็ก
ระดับ ด
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้าง ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น และมี ความสามารถในการตัด ดัด พับ เจาะ เจียระไน ตกแต่ง และประกอบงานด้วย การเชื่อมแท็ก
๒.๑๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างปรับ
ระดับ ๑
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน
ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น และเป็นช่างที่มี ความรู้และทักษะในการใช้เครื่องมือพื้นฐาน สร้างชิ้นงานเพื่อนําไปประกอบ กับชิ้นงานอื่น ๆ ตามแบบงานที่กําหนดให้และมีเกณฑ์คลาดเคลื่อนได้ไม่เกิน + ๐.๒๐ มิลลิเมตร
๒.๑๕ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาผู้ควบคุมระบบงานเชื่อมมิก - แม็ก ด้วยหุ่นยนต์
หมายถึง ช่างที่มีความรู้และความสามารถในการเตรียมความพร้อมด้านความ ปลอดภัยในการทํางาน สถานที่ปฏิบัติงาน การป้องกันอันตรายส่วนบุคคล หุ่นยนต์เชื่อม เครื่องเชื่อมพร้อมอุปกรณ์ประกอบ เครื่องมือที่ใช้ในการปฏิบัติงาน แก๊สปกคลุม วัสดุ อุปกรณ์จับยึดชิ้นงานและทํางานตามแบบสั่งงาน การควบคุม การเคลื่อนที่หุ่นยนต์เชื่อม การเขียนโปรแกรม (teaching) การเรียกใช้ โปรแกรมการเชื่อมงานได้ การใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ช่วยงานได้อย่างถูกต้อง ปลอดภัย การตรวจสอบข้อบกพร่องของชิ้นงาน การจัดเก็บเครื่องเชื่อมพร้อม อุปกรณ์ประกอบเครื่องมือที่ใช้ในการปฏิบัติงานและสถานที่ปฏิบัติงานได้ ๒.๑๖ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์อุตสาหกรรม
ระดับ
ระดับ ๒
ระดับ
୩
ม
หมายถึง ช่างที่มีความรู้และความสามารถในการอ่านแบบ เตรียมวัสดุอุปกรณ์ ประกอบติดตั้ง และตรวจสอบการทํางานของระบบทางกล ระบบนิวแมติกส์ ระบบไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ และการควบคุมหุ่นยนต์อุตสาหกรรมเบื้องต้น และ คํานึงถึงความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน
หมายถึง ช่างที่มีความรู้และความสามารถในการอ่านแบบ เตรียมวัสดุอุปกรณ์
ประกอบติดตั้ง ศึกษาขั้นตอนการทํางานของเครื่องจักรและการเคลื่อนที่ของ หุ่นยนต์ เขียนลําดับขั้นตอนการทํางานของโปรแกรม (Flowchart) กําหนด ตําแหน่ง Input และ Output และตําแหน่งการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ เขียน โปรแกรม และตรวจสอบความถูกต้องของโปรแกรมควบคุมการทํางานของ เครื่องจักรโดยใช้ PLC และโปรแกรมควบคุมการทํางานของหุ่นยนต์ อุตสาหกรรม และคํานึงถึงความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน
หมายถึง ช่างที่มีความรู้และความสามารถในการเขียนโปรแกรม PLC และ HMI ตามฟังก์ชั่นการทํางาน เขียนโปรแกรมเพื่อการตรวจสอบการทํางานของ
ระบบอัตโนมัติเขียนโปรแกรมเพื่อติดต่อสื่อสารของระบบอัตโนมัติ บํารุงรักษา หุ่นยนต์อุตสาหกรรม ตรวจสอบ และแก้ไขข้อผิดพลาดของระบบอัตโนมัติทางไฟฟ้า ระบบทางกล และระบบการสื่อสาร และคํานึงถึงความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน
๕๐๐
๕๐๐
๕๖๐
๕๘๕
๖๖๐
๗๕๕
๑๓
ระดับ ด
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๒.๑๗ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างกลึงสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
หมายถึง บุคคลที่สามารถใช้งานเครื่องกลึงทําการแปรรูปวัสดุงาน ได้ตามแบบ ที่กําหนด โดยสามารถเตรียมความพร้อมการผลิตตามใบสั่งงาน ทําการผลิตชิ้นงาน ด้วยการกลึงปาดหน้า ปอกผิว เจาะรูนําศูนย์ และกลึงตัด ตามใบสั่งงาน ทําการ ลับมีดกลึงได้ ตรวจชิ้นงานผลิตได้ รวมถึงทําความสะอาดเครื่องกลึง เครื่องมือ และอุปกรณ์ให้พร้อมสําหรับการใช้งานครั้งต่อไป พร้อมทั้งการปฏิบัติงานตาม กฎระเบียบการทํางานกลึงสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
ระดับ ๒
ระดับ ๑
หมายถึง บุคคลที่สามารถทําการผลิตชิ้นงานด้วยกระบวนการกลึง เกลียวนอก กลึงเรียว กลึงขึ้นรูป กลึงตกร่อง และกลึงตกบ่า สามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดกับ ชิ้นงาน รวมถึงทําการบํารุงรักษาเครื่องกลึง เครื่องมือ และอุปกรณ์ให้อยู่ใน สภาพที่ดีพร้อมทํางานได้อย่างถูกต้อง แม่นยํา
๔๔๐
๕๓๐
๒.๑๘ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมมิก - แม็กสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
หมายถึง บุคคลที่สามารถเตรียมการผลิตงานเชื่อมและปฏิบัติงาน เชื่อมมุม แบบแผ่นต่อแผ่นท่าราบ (Fillet Weld ; T-joint : PA) เชื่อมมุมแบบแผ่น ต่อแผ่นท่าระดับ (Fillet Weld ; T-joint : PB) และเชื่อมมุมแบบแผ่นต่อแผ่น ท่าตั้งเชื่อมลง (Fillet Weld ; T-joint : PG) ด้วยวัสดุที่กําหนด โดยได้ชิ้นงาน ที่มีคุณภาพ ชิ้นงานตรงตามข้อกําหนด และสามารถปฏิบัติงานตามกฎระเบียบ ในการทํางานเชื่อมมิก-แม็ก สําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
ระดับ ๒
๔๗๐
๕๖๕
หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติงานเชื่อมมุมแบบท่อต่อแผ่น เอียง ๔๕ องศา ท่าราบ ชิ้นงานหมุน (Fillet Weld ; Rotate : - PA) เชื่อมมุมแบบท่อต่อ แผ่นท่าระดับ (Fillet Weld ; Tube to Plate : PB) และเชื่อมมุมแบบท่อ ต่อแผ่น ท่าตั้งเชื่อมลง (Fillet Weld ; Tube to Plate : PG) ด้วยวัสดุที่กําหนด โดยได้ชิ้นงานที่มีคุณภาพ ชิ้นงานตรงตามข้อกําหนด และแก้ไขปัญหาชิ้นงานได้ ๒.๑๙ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคบํารุงรักษาเครื่องจักรกลสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
หมายถึง บุคคลที่สามารถทําการบํารุงรักษาระบบท่อ ระบบไฟฟ้า เครื่องจักร ระบบเครื่องจักรไฮดรอลิกส์และระบบนิวเมติกส์ เครื่องจักรกลพื้นฐาน และ
ระดับ ๑
ระดับ ๒
มอเตอร์ ตามรอบระยะเวลาที่กําหนดโดยเตรียมเครื่องมือช่าง เครื่องมือวัด และอุปกรณ์เพื่อทําการบํารุงรักษาเครื่องจักรให้สามารถดําเนินการผลิตได้ พร้อมทั้งสามารถปฏิบัติงานตามกฎและข้อกําหนดด้านความปลอดภัย ในการ ทํางานบํารุงรักษาเครื่องจักรกลสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ได้ หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติงานถอดเปลี่ยนชิ้นส่วนและอะไหล่ ของระบบ ไฮดรอลิกส์ และระบบนิวเมติกส์ เปลี่ยน ถ่ายและเติมสารหล่อลื่น เปลี่ยน ชิ้นส่วนและอะไหล่เครื่องจักรกลพื้นฐาน ระบบไฟฟ้าของเครื่องจักรกลตามรอบ ระยะเวลาที่กําหนดให้พร้อมในการผลิตตามแผนได้
๔๔๐
๕๓๐
๑๔
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ
ไม่น้อยกว่า
๔๔๐
๒.๒๐ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องกลึงอัตโนมัติสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
ระดับ ๑ บุคคลซึ่งมีความสามารถเตรียมการผลิต ทําการผลิตชิ้นงาน ทําความสะอาด เครื่องกลึงอัตโนมัติ เครื่องมือและอุปกรณ์ พร้อมทั้งปฏิบัติงานตามกฎระเบียบ การทํางานเทคนิคเครื่องกลึงอัตโนมัติ สําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
ระดับ ๒ บุคคลที่สามารถปรับเปลี่ยนและปรับตั้งอุปกรณ์เครื่องมือ ตัดระหว่างผลิต ๕๓๐ บํารุงรักษาเครื่องกลึงอัตโนมัติและอุปกรณ์ ตลอดจนสามารถแก้ไขปัญหา
ระดับ ๑
ที่เกิดกับชิ้นงานได้
๒.๒๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคพ่นสีตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติตามกฎระเบียบ และความปลอดภัยในการทํางาน การค้นหาอันตรายในสถานที่ปฏิบัติงาน พร้อมกําหนดวิธีการแก้ไขที่ถูกต้อง รวมทั้งสามารถเตรียมความพร้อมก่อนเริ่มงาน สามารถเตรียมพื้นผิวก่อนพ่นสี และมีทักษะในการพ่นสีรองพื้น สีจริงได้อย่างน้อย ๓ งาน พร้อมทั้งสามารถตรวจสอบชิ้นงานหลังพ่นสี ด้วยสายตา อีกทั้งยัง สามารถบํารุงรักษาอุปกรณ์ในการพ่นสีและห้องพ่นสีเบื้องต้นได้
ระดับ ๒
ระดับ ๑
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานได้ทุกกระบวนการ ของงานพ่นสีตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ ให้คําแนะนําในงานพ่นสี รองพื้นและสีจริง บํารุงรักษาและซ่อมแซมปืนพ่นสี ตรวจสอบความพร้อมของ การปฏิบัติงาน ตรวจสอบควบคุมคุณภาพของชิ้นงาน รวมถึงการเขียนรายงาน การปฏิบัติงาน
๒.๒๒ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคพ่นซีลเลอร์ตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานซีลเลอร์ ตัวถังรถยนต์ ปฏิบัติตามกฎระเบียบและความปลอดภัยในการทํางาน เตรียม ความพร้อมก่อนเริ่มงาน การปฏิบัติก่อนการยาแนว ยาแนวขั้นพื้นฐานได้อย่างน้อย ๓ งาน พ่นอันเดอร์โค้ด (undercoat) และสามารถบํารุงรักษาอุปกรณ์ยาแนว และอันเดอร์โค้ดในเบื้องต้น
ระดับ ๒ หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานทุกกระบวนการ ของงานซีลเลอร์ตัวถังรถยนต์ การยาแนวในพื้นที่ยาก และแตกต่างกันใน หลายพื้นที่ของตัวถังรถ มีเทคนิคในการใช้ปืนยาแนว พร้อมทั้งบํารุงรักษาและ ซ่อมแซมปืนยาแนว ตรวจสอบความพร้อมของการปฏิบัติงาน อีกทั้งยัง สามารถตรวจสอบควบคุมคุณภาพของชิ้นงาน รวมถึงสามารถเขียนรายงาน
ระดับ
๑
การปฏิบัติงาน
៣
ส
๒.๒๓ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์ยานยนต์ (ขั้นสุดท้าย)
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติตามกฎด้าน ความปลอดภัยและขั้นตอนการปฏิบัติงานสาขาประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์ยานยนต์ (ขั้นสุดท้าย) อย่างน้อย ๓ กระบวนการ ได้แก่ การขับรถยนต์ตามที่องค์กรกําหนด การตรวจสอบระดับสูงต่ําของรถยนต์ การตรวจสอบศูนย์ล้อ การทดสอบความเร็ว (Speed Tester) การทดสอบระบบเบรก (Brake Tester) การตรวจสอบระดับ ไฟหน้า การตรวจสอบน้ํารั่วในห้องโดยสาร (Shower Test) การวิ่งทดสอบ รถยนต์ (Dynamic Test) และการตรวจสอบคุณภาพผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย
๔๔๐
๕๓๐
๔๔๐
๕๓๐
๔๔๐
๑๕
·
ระดับ ๒
ระดับ ๑
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถและประสบการณ์ในการทํางาน ตามขั้นตอนการปฏิบัติงานทุกกระบวนการ ตามความรับผิดชอบของหน่วยงาน เกี่ยวกับงานขับรถยนต์ การตรวจสอบระดับสูงต่ําของรถยนต์ การตรวจสอบ ศูนย์ล้อ การทดสอบความเร็ว (Speed Tester) การทดสอบระบบเบรก (Brake Tester) การตรวจสอบระดับไฟหน้า การตรวจสอบน้ํารั่วในห้องโดยสาร (Shower Test) การวิ่งทดสอบรถยนต์ (Dynamic Test) การตรวจสอบ คุณภาพผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย รวมถึงการตรวจสอบความพร้อมของการ
ปฏิบัติงาน การรวบรวมผลการตรวจสอบคุณภาพผลิตภัณฑ์ เพื่อทําการแจ้ง กับหัวหน้างาน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๒.๒๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเชื่อมสปอตตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถ ในขั้นตอนการปฏิบัติงาน สาขาช่างเทคนิคเชื่อมสปอตตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ การปฏิบัติ ตามข้อก้าหนดด้านความปลอดภัย การเตรียมความพร้อมก่อนเริ่มงาน การ ปฏิบัติงานเชื่อมสปอตชิ้นงานได้อย่างน้อย ๓ กระบวน การผลิตของงานเชื่อม สปอต และการบํารุงรักษาเครื่องจักรเบื้องต้น
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถและประสบการณ์ในการ ปฏิบัติงานเชื่อมสปอต ตามขั้นตอนการปฏิบัติงานทุกกระบวนการผลิตของ
๑
งานเชื่อมสปอตตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ รวมทั้งสามารถให้การ สนับสนุนพนักงานระดับ ๑ การตรวจสอบความพร้อมของการปฏิบัติงาน การควบคุม คุณภาพของผลิตภัณฑ์ และการเขียนรายงานการปฏิบัติงาน ๒.๒๕ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเขียนแบบเครื่องกล
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการอ่านแบบและ เขียนแบบภาพ ๒ มิติ การฉายภาพแบบมาตรฐานยุโรป และการฉายภาพแบบ มาตรฐานอเมริกา โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ออกแบบ (CAD) และโดยใช้ เครื่องมือเขียนแบบ
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการอ่านแบบและเขียน ภาพประกอบและภาพแยกชิ้นสั่งงานเป็นภาพ 2 มิติ และ ๓ มิติ โดยใช้โปรแกรม คอมพิวเตอร์ออกแบบ (CAD) กําหนดความคลาดเคลื่อนทางเรขาคณิต (Geometrical Tolerance) และเขียนแบบภาพแผ่นคลี่รูปทรงเรขาคณิตพื้นฐาน ๒.๒๖ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเชื่อมทิกสําหรับอุตสาหกรรมจักรกลและโลหะการ หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการใช้เครื่องเชื่อมทิก (TIG) เชื่อมประสานโลหะจําพวกเหล็กกล้าคาร์บอน และสเตนเลสที่เป็นแผ่น เป็นรูปพรรณ สําหรับงานโครงสร้าง เป็นชิ้นส่วนเครื่องจักรกล และเป็นท่อ หรือชิ้นส่วนผิวโค้ง โดยการเชื่อมต่อตัวที และการเชื่อมต่อชน ด้วยท่าราบ และท่าเชื่อมระดับ โดยมีความหนาของชิ้นงานเชื่อมตั้งแต่ ๑.๕ มิลลิเมตรขึ้นไป
ระดับ
0
และตรวจสอบหาข้อบกพร่องหลังการเชื่อมด้วยสายตา
๕๓๐
๕๓๐
๕๑๐
๖๐๕
๕๕๐
ระดับ ๒
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการใช้เครื่องเชื่อมทุก (TIG) เชื่อมประสานโลหะจําพวกเหล็กกล้าคาร์บอน สเตนเลสที่เป็นแผ่น เป็น รูปพรรณ สําหรับงานโครงสร้าง เป็นชิ้นส่วนเครื่องจักรกล และเป็นท่อ หรือ ชิ้นส่วนผิวโค้ง โดยการเชื่อมต่อตัวทีด้วยท่าตั้ง ท่าเหนือศีรษะ และต่อแผ่นกับ ท่อด้วยท่าตั้ง โดยการเชื่อมต่อชนด้วยท่าตั้ง ความหนาของชิ้นงานเชื่อมตั้งแต่ 0.6 มิลลิเมตรขึ้นไป สามารถปฏิบัติตามข้อกําหนดกรรมวิธีการเชื่อม และ ตรวจสอบรอยเชื่อมแบบใช้สารแทรกซึม
๒.๒๗ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคระบบส่งกําลัง
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการซ่อมบํารุง และ ตรวจสภาพระบบส่งกําลังเบื้องต้น ตามคู่มือการใช้งาน/การซ่อมบํารุง สามารถเปลี่ยน-ถ่ายสารหล่อลื่นตามกําหนด ตลอดจนการใช้เครื่องมือช่าง
เครื่องมือกล เครื่องมือวัดพื้นฐานสําหรับการบํารุงรักษาระบบส่งกําลัง โดยอยู่
ภายใต้คําแนะนําของหัวหน้างาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการอ่านแบบ และ ประกอบ ติดตั้ง อุปกรณ์ ระบบส่งกําลัง ตรวจสอบความบกพร่องของชิ้นส่วน ทดสอบระบบส่งกําลังหลังติดตั้งระบบส่งกําลังให้ตรงตามแบบประกอบ และ
แบบติดตั้ง
๒.๒๘ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานหลอมเหล็กเตาอาร์คไฟฟ้า
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการวัดอุณหภูมิ เก็บ ตัวอย่างน้ําเหล็ก ทําความสะอาดหัวพ่นคาร์บอน และหัวพ่นออกซิเจน และ ปฏิบัติงานภายใต้ข้อกําหนดและความปลอดภัยในการทํางาน หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถและประสบการณ์ในการ บํารุงรักษาสภาพของเตาอาร์คไฟฟ้าและวัสดุทนไฟ สามารถวิเคราะห์อุณหภูมิ น้ําเหล็ก ส่วนผสมทางเคมีของน้ําเหล็ก เตรียมแท่งกราไฟต์อิเล็กโทรด (Graphite Electrode) และเทน้ําเหล็กออกจากเตาอาร์คไฟฟ้าสู่เข้ารับน้ําเหล็ก
(Ladle)
๒.๒๙ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ
ระดับ ๑
ระดับ ๒
๖๖๐
๔๙๕
๕๙๕
๕๑๕
๖๒๐
๕๓๕
สาขาพนักงานปรุงแต่งน้ําเหล็กในเตาปรุงน้ําเหล็ก (Ladle Furnace) หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติตาม ข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน สามารถวัดอุณหภูมิน้ําเหล็ก เก็บตัวอย่างน้ําเหล็ก
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถและประสบการณ์ในการ จัดเตรียม ฟลั๊กซ์ (Fluxes) และอัลลอย (Alloys) ในกระบวนการปรุงแต่งน้ํา เหล็ก เตรียมแท่งกราไฟต์อิเล็กโทรด (Graphite Electrode) และการส่งมอบ น้ําเหล็กให้กับโรงหล่อ
๒.๓๐ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานหล่อเหล็ก
ระดับ ๑
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติตามข้อกําหนดและ ความปลอดภัยของงานหล่อเหล็ก สามารถวัดอุณหภูมิน้ําเหล็กในอ่างพักน้ําเหล็ก (Tundish) สามารถติดตั้ง ถอด ประกอบแบบหล่อ (Mold) และเปิด - ปิด ประตูถ่ายเทน้ําเหล็ก (Slide gate)
๖๔๐
๔๙๐
๑๗
ระดับ ๒
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์ในการควบคุม ความเร็วในการหล่อ ตรวจสอบสภาพและเตรียมอ่างพักน้ําเหล็ก (Tundish) แยกตะกรัน (Slag) ออกจากน้ําเหล็ก และกําจัดตะกรัน (Slag) ที่แบบหล่อเหล็ก
(Mold)
๒.๓๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาพนักงานควบคุมการอบเหล็ก
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ที่
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามาถในการปฏิบัติตาม ข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน ซ่อม หรือเปลี่ยนอุปกรณ์วัสดุ ทนไฟ - หัวจ่ายเชื้อเพลิงเตาอบเหล็กและตัวกรองเชื้อเพลิงเตาอบเหล็ก หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถ และประสบการณ์ในการ ควบคุมอุณหภูมิของเตาอบเหล็ก ระบบน้ําหล่อเย็น การนําวัตถุดิบเข้าและ ออกจากเตาอบเหล็ก และควบคุมการหล่อเย็นในเตาอบเหล็ก รวมทั้งการ บันทึกพารามิเตอร์ของเตาอบเหล็ก
๒.๓๒ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องฉีดพลาสติก
ระดับ
ด
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความสามารถในการตระเตรียมงานก่อนการผลิตแม่พิมพ์ ฉีดพลาสติก อุปกรณ์ เครื่องมือ วัตถุดิบ การช่วยเหลืองานยึดแน่น และปลด แม่พิมพ์ สามารถปฏิบัติบํารุงรักษา อุปกรณ์ งานฉีดพลาสติก และปฏิบัติตาม ข้อก้าหนดของงานฉีดพลาสติกตามหลักอาชีวอนามัย ความปลอดภัยในการ
ทํางาน และกฎหมายสิ่งแวดล้อม
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ความสามารถในการตระเตรียมความพร้อม ขั้นสุดท้าย ก่อนการผลิตแม่พิมพ์ฉีด อุปกรณ์ เครื่องมือ วัตถุดิบ ข้อมูลมาตรฐานชิ้นงาน ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการผลิต สามารถติดตั้ง ขึ้น ลง แม่พิมพ์ ควบคุมเครื่องฉีด ติดตั้งเงื่อนไขการฉีด สามารถตรวจสอบติดตามงานฉีดระหว่างผลิตและ สามารถปรับแต่งเงื่อนไขการฉีดได้ จนถึงสามารถควบคุมการสิ้นสุดกระบวน ฉีดงานพลาสติกเมื่อผลิตครบได้ และสามารถปฏิบัติงานการบํารุงรักษา เครื่องฉีด
พลาสติก แม่พิมพ์ฉีดพลาสติก
๒.๓๓ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องเป่าถุงพลาสติก
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความสามารถในการปฏิบัติตามกฎระเบียบการปฏิบัติงาน เป่าถุงพลาสติก ปฏิบัติตามกฎอาชีวอนามัย ความปลอดภัยในการทํางานและ กฎหมายสิ่งแวดล้อม สามารถเปิดปิดเครื่องเป่าถุงพลาสติกได้ถูกต้อง ปลอดภัย เพื่อที่จะทําการผลิตถุงพลาสติกให้มีคุณภาพตามที่กําหนด
หมายถึง บุคคลที่มีความสามารถในการตรวจสอบความพร้อมเครื่องเป่า ถุงพลาสติกก่อนผลิต เป่าถุงพลาสติก และตรวจสอบคุณภาพระหว่างการผลิต เพื่อให้ได้ถุงพลาสติกที่มีคุณภาพตามที่กําหนด
๒.๓๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องเป่าภาชนะกลวง
ระดับ
๑
หมายถึง บุคคลที่มีความสามารถในการเตรียมงานก่อนการผลิตแม่พิมพ์เป่า ภาชนะกลวงพลาสติก อุปกรณ์ เครื่องมือ วัตถุดิบ สามารถปฏิบัติงานตามข้อ ปฏิบัติงานหรือคู่มือปฏิบัติงานเป่าภาชนะกลวงพลาสติก การบํารุงรักษา อุปกรณ์ งานเป่าภาชนะกลวงพลาสติก
500
๕๗๕
๔๐๕
CCO
๔๐๕
๔๘๐
๔๐๕
២៨
ระดับ ๒
ระดับ ค
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ความสามารถในการตรวจสอบความพร้อมก่อนการ ผลิตแม่พิมพ์ อุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องจักร ความพร้อมของระบบหล่อเย็น ระบบลม วัตถุดิบ ข้อมูลมาตรฐานชิ้นงาน ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการผลิต สามารถติดตั้ง ขึ้น ลง แม่พิมพ์ ควบคุมเครื่องเป่าภาชนะกลวงได้ สามารถ ติดตั้งเงื่อนไขการเป่าภาชนะกลวงได้ สามารถตรวจสอบติดตามงานเป่า ภาชนะกลวง ระหว่างผลิต และสามารถปรับแต่งเงื่อนไขการเป่าภาชนะกลวงได้
บ
จนถึงสามารถควบคุมการสิ้นสุดกระบวนเป่าภาชนะกลวงงานพลาสติกเมื่อ ผลิตครบได้ สามารถปฏิบัติงานการบํารุงรักษาเครื่องเป่าภาชนะกลวงพลาสติก
แม่พิมพ์เป่าภาชนะกลวงพลาสติกได้อย่างถูกต้องและปลอดภัย ๒.๓๕ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคการซ่อมเครื่องเป่าถุงพลาสติก
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องเป่าถุงพลาสติก ตามระยะเวลาที่กําหนด ปฏิบัติตามหลักอาชีวอนามัย ความปลอดภัยในการทํางาน และกฎหมายสิ่งแวดล้อม เพื่อให้สามารถผลิตถุงพลาสติกอย่างมีคุณภาพและ
ระดับ ๒
ต่อเนื่อง
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความสามารถในการบํารุงรักษาเครื่องเป่า ถุงพลาสติก ระบบระเบิดผิว ระบบขับเคลื่อนมอเตอร์ไฟฟ้า ระบบวัดคุมอุณหภูมิ ระบบนิวเมติก และระบบหล่อเย็น เพื่อให้สามารถผลิตถุงพลาสติกอย่างมีคุณภาพ และต่อเนื่อง
๒.๓๖ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องกัดอัตโนมัติ
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความเข้าใจในหลักการทํางานของเครื่องกัด อัตโนมัติ ปฏิบัติตามกฎความปลอดภัยในการทํางาน สามารถจับยึด และตั้งศูนย์ ชิ้นงานบนเครื่องกัดอัตโนมัติ สามารถควบคุมการปฏิบัติงานกัด และ ตรวจสอบสภาพความผิดปกติ ขณะทํางานรวมถึงสามารถตรวจสอบขนาด
ชิ้นงานตามแบบ ตลอดจนดูแลและบํารุงรักษาเครื่องกัดอัตโนมัติและ เครื่องมือวัดให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความสามารถในการสร้างโปรแกรมเอ็นซี เพื่อ กัดชิ้นงานจากระบบควบคุมของเครื่องกัดอัตโนมัติ สามารถกําหนดขั้นตอน การผลิตชิ้นงาน กําหนดเครื่องมือตัด และเงื่อนไขในการกัด สามารถกําหนด และสอบทานในการบํารุงรักษาเครื่องกัดอัตโนมัติ และเครื่องมือวัด รวมถึง การเก็บรวบรวมข้อมูลปัญหาระหว่างการผลิต
๒.๓๗ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องอีดีเอ็ม
ระดับ
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความเข้าใจในหลักการทํางานของเครื่องอีดีเอ็ม
รวมถึงปฏิบัติตามกฎความปลอดภัยในการทํางาน สามารถเตรียมงาน ควบคุม การปฏิบัติงานและตรวจสอบสภาพความผิดปกติขณะทํางาน สามารถ
ตรวจสอบขนาดชิ้นงานและผิวชิ้นงานอีดีเอ็ม ตลอดจนดูแลและบํารุงรักษา
เครื่องอีดีเอ็มและเครื่องมือวัดให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานลักษณะงานที่ชัดเจน และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไปอย่างใกล้ชิด
៤៨០
๕๑๕
๔.๕๕
๕๙๕
๔๗๕
ดK
ระดับ ๒
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความสามารถในการวางแผนการใช้วัสดุและวางแผน
การทําอิเล็กโทรด รวมถึงการกําาหนดจํานวนอิเล็กโทรดได้อย่างเหมาะสม
สามารถกําาหนดเงื่อนไขและปรับค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสม เพื่อให้เครื่องอีดีเอ็ม ทํางานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตลอดจนสามารถกําหนด และสอบทานการบํารุงรักษา เครื่องอีดีเอ็มและเครื่องมือวัด
๒.๓๘ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างเทคนิคเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็ม
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความเข้าใจในหลักการทํางานของเครื่องไวร์คัท อีดีเอ็ม ปฏิบัติตามกฎความปลอดภัยในการทํางาน สามารถจับยึดและตั้งระนาบ ชิ้นงานรวมถึงตั้งศูนย์งานและลวดได้อย่างถูกต้อง สามารถควบคุมการปฏิบัติงาน และตรวจสอบสภาพความผิดปกติขณะทํางาน สามารถตรวจสอบขนาดชิ้นงาน
ตามแบบ ตลอดจนดูแลและบํารุงรักษาเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็มและเครื่องมือวัด ให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และความสามารถในการสร้างโปรแกรมเอ็นซีเพื่อ
ตัดชิ้นงานจากระบบควบคุมของเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็ม สามารถกําหนดขั้นตอน การผลิตชิ้นงานกําหนดลวด และเงื่อนไขในการตัด สามารถกําหนดและสอบทาน ในการบํารุงรักษาเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็มและเครื่องมือวัด รวมถึงการเก็บ
รวบรวมข้อมูลปัญหาระหว่างการผลิต
๒.๓๙ สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างขัดเงา แม่พิมพ์
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และทักษะพื้นฐานในการขัดเงาแม่พิมพ์ระดับผิวเรียบ (ผิวที่มีความเรียบผิวเฉลี่ย ๒.๑๕ – ๑.๙๐ pm Ra) โดยปฏิบัติตามกฎความปลอดภัย ในการทํางาน สามารถเตรียมเครื่องมือและอุปกรณ์ในการขัดผิว ดําเนินการขัดผิว เพื่อลบรอยที่เกิดจากกระบวนการตัดเฉือนด้วยเครื่องจักรให้มีระดับผิวเรียบ สามารถตรวจสอบความเรียบของผิวขัดด้วยสายตาและแผ่นเทียบผิวตลอดจนดูแล
และบํารุงรักษาเครื่องมือ และอุปกรณ์ในการขัดให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน หมายถึง บุคคลที่มีความรู้และทักษะพื้นฐานในการขัดเงาแม่พิมพ์ระดับผิวละเอียด (ผิวที่มีความเรียบผิวเฉลี่ย ๑.๕๐ - ๐.๓๐ um Ra) สามารถเตรียมเครื่องมือ และอุปกรณ์ในการขัดผิว ดําเนินการขัดผิว รวมถึงสามารถประยุกต์ใช้เครื่องมือ ที่ขับด้วยมอเตอร์ไฟฟ้า (ตะไบไฟฟ้า) หัวหมุนที่มีแรงบิด (หัวกรอ) และ คลื่นไฟฟ้าความถี่สูง เพื่อช่วยในการขัดผิวได้
๓. สาขาอาชีพช่างเครื่องกล ได้แก่
๓.๑ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมเครื่องยนต์ดีเซล
ระดับ ๑
หมายถึง ช่างซึ่งสามารถซ่อมเครื่องยนต์ดีเซลเบื้องต้น ได้แก่ ปรับตั้งระยะห่าง วาล์ว ถอดประกอบตรวจสอบชิ้นส่วนเครื่องยนต์ ยกเครื่องออกจากตัวรถ และติดตั้งกลับที่เดิมได้ สามารถซ่อมระบบฉีดน้ํามันเชื้อเพลิง ระบบระบาย ความร้อน ระบบหล่อลื่น ระบบไอดีและระบบไอเสีย ระบบไฟฟ้า เกจวัดต่าง ๆ ที่แผงหน้าปัด
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๕๗o
๔๗๕
๕๗๐
๔๒๐
๕๐๕
๔๓๐
๒๐
ระดับ ๒
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว และสามารถถอด ประกอบเปลี่ยนฝาสูบเครื่องยนต์ดีเซล กระบอกสูบ ก้านวาล์ว สายพาน หรือ เฟืองไทม์มิ่ง ตรวจสอบการคดงอและการบิดตัวของก้านสูบเพลาข้อเหวี่ยง และเพลาลูกเบี้ยวได้ ตรวจสอบ แก้ไขปัญหา ระบบฉีดน้ํามันเชื้อเพลิง ระบาย ความร้อน ระบบหล่อลื่น ระบบไอดีและระบบไอเสีย ระบบไฟฟ้า สามารถใช้คู่มือ ซ่อมและทดสอบเครื่องยนต์กับเครื่องไดนาโมมิเตอร์ได้ ตลอดจนสามารถ ควบคุม แนะนํา ให้ปรึกษา ช่วยเหลือแก่ผู้ร่วมงานได้
หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๒ แล้ว และสามารถ ตรวจสอบวิเคราะห์ปัญหาข้อขัดข้องของเครื่องยนต์ ระบบฉีดน้ํามันเชื้อเพลิง ระบบระบายความร้อน ระบบหล่อลื่น ระบบไอดีและระบบไอเสีย ระบบไฟฟ้า และสามารถแก้ไขได้ ตลอดจนสามารถตรวจสอบสภาพทั่วไปของเครื่องยนต์ ดีเซลเพื่อเตรียมรายงานการซ่อม การประเมินราคา ระยะเวลาในการซ่อม การให้คําแนะนําลูกค้าในการดูแลบํารุงรักษาเครื่องยนต์ และแนะนําแก่ผู้ปฏิบัติงาน ร่วมกันในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ รวมถึงวิธีทํางานที่ถูกต้อง
๓.๒ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมรถแทรกเตอร์การเกษตร
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ทักษะ ทัศนคติและกิจนิสัยอยู่ในระดับต้น ทําหน้าที่ ถอด ล้าง ตรวจสภาพเบื้องต้น ประกอบ ติดตั้ง บํารุงรักษา และปฏิบัติตามคําสั่ง
ของหัวหน้างาน หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ทักษะ ทัศนคติ อยู่ในระดับ ๒ สามารถตรวจ วิเคราะห์หาสาเหตุข้อขัดข้องเบื้องต้น กําหนดงานซ่อมบํารุง ปรับตั้ง ปฏิบัติการซ่อมบํารุง สามารถใช้เครื่องมือพิเศษได้อย่างถูกต้อง เขียนรายงาน และทําประวัติรถแทรกเตอร์การเกษตรตามอาการที่เกิดขึ้นให้หัวหน้างานได้ หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ทักษะ ทัศนคติอยู่ในระดับสูง มีความชํานาญในการตรวจ วิเคราะห์หาสาเหตุข้อขัดข้องของระบบต่าง ๆ สามารถใช้เครื่องมือตรวจสอบ และวิเคราะห์ทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ กําหนดงานบริการ งานซ่อมบํารุง ปฏิบัติงานซ่อมบํารุงระบบต่าง ๆ ของรถแทรกเตอร์การเกษตร การจัดการ ด้านเอกสาร และสามารถถ่ายทอดความรู้ได้ ๓.๓ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตักหน้าขุดหลัง
ระดับ ๓
ระดับ
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ความสามารถ ในการบังคับควบคุมเครื่องจักรรถตักหน้า ขุดหลัง ให้สามารถทํางานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และปลอดภัย ตลอดจนการทํางาน ได้ตามวัตถุประสงค์ของงาน เช่น ตัก ขุดดิน งานปรับพื้นผิวเอียง งานวางท่อได้ เคลื่อนย้ายเครื่องจักรได้ รวมถึงการซ่อมบํารุงเครื่องจักรในเบื้องต้นได้มีประสิทธิภาพ สูงสุดตามมาตรฐานที่ผู้ผลิตกําหนดไว้ และมีเจตคติที่ดีในการทํางาน
๓.๔ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถยกไฟฟ้า
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการบังคับควบคุม เครื่องจักรรถยกไฟฟ้าให้สามารถทํางานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และปลอดภัย ตลอดจนทํางานได้ตามวัตถุประสงค์ของงาน เช่น ยกวัสดุเพื่อเคลื่อนย้ายไปวาง ในตําแหน่งที่เหมาะสมได้ เคลื่อนย้ายเครื่องจักรได้ รวมถึงการซ่อมบํารุง เครื่องจักรในเบื้องต้นได้มีประสิทธิภาพสูงสุดตามมาตรฐานที่ผู้ผลิตกําหนดไว้
และมีทัศนคติที่ดีในการทํางาน
๕๓๕
๖๒๕
๔๖๕
๕๓๕
๖๒๐
๕๘๕
๔๖๐
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) ๓.๕ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างเครื่องปรับอากาศรถยนต์ขนาดเล็ก
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ช่างซึ่งสามารถปฏิบัติงานให้บริการดูแลบํารุงรักษาติดตั้งชุดประกอบ สําเร็จและเปลี่ยนถ่ายสารทําความเย็นในเครื่องปรับอากาศรถยนต์ขนาดเล็ก โดยมีหัวหน้างานช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว ซึ่งสามารถปฏิบัติงาน ให้บริการถอดเปลี่ยนติดตั้งอุปกรณ์และระบบปรับอากาศในเครื่องปรับอากาศ
รถยนต์ขนาดเล็ก สามารถทํารายงานผลการทํางาน และอบรมให้กับ ผู้ใต้บังคับบัญชาได้
หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๒ แล้ว ซึ่งสามารถปฏิบัติงาน ให้บริการ วินิจฉัยตรวจซ่อม เลือกใช้ และแก้ปัญหาเครื่องปรับอากาศรถยนต์ ขนาดเล็ก รวมถึงสามารถประเมินราคาและเวลาในการปฏิบัติงานได้ สามารถ สอนงาน และถ่ายทอดงานได้
๓.๖ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างติดตั้งศูนย์และถ่วงล้อรถยนต์
ระดับ
Q
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการเลือกใช้ยางและกระทะ ล้อ ตรวจสอบสภาพยาง ถอดใส่ สลับยาง ถ่วงสมดุลล้อ และตั้งศูนย์ถ่วงล้อ ได้อย่างถูกต้องตามมาตรฐานที่บริษัท ผู้ผลิตรถยนต์กําหนด ๓.๗ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างบํารุงรักษารถยนต์
ระดับ
๑
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างซึ่งสามารถใช้เครื่องมืออุปกรณ์ในการบํารุงรักษารถยนต์เบื้องต้น
ได้ถูกต้องและเหมาะสมกับงาน และสามารถเตรียมงานก่อนบํารุงรักษา รถยนต์ ตรวจสภาพรถยนต์ การบํารุงรักษาเบื้องต้น เปลี่ยนอะไหล่ขั้นพื้นฐาน ได้ทั้งภายนอกรถยนต์ ภายในห้องโดยสาร สภาพห้องเครื่องยนต์ ระบบไฟฟ้าต่าง ๆ ระบบควบคุมการบังคับเลี้ยว ระบบอํานวยความสะดวกต่าง ๆ ระบบส่งถ่ายกําลัง และระบบเครื่องล่าง รวมทั้งการตรวจงานการทดสอบงานที่เสร็จก่อนการส่งมอบ การตรวจความถูกต้องของเอกสาร ความเรียบร้อยของรถ สถานที่ และ เครื่องมือ โดยมีหัวหน้างานช่วยแนะนําหรือตัดสินใจ หรือตรวจสอบ หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว ซึ่งสามารถควบคุม แนะนํา ให้ปรึกษาช่วยเหลือแก่ผู้ร่วมงาน การวิเคราะห์ข้อขัดข้อง และแก้ไข ปัญหางานบํารุงรักษารถยนต์ การประเมินราคาการบํารุงรักษาในระบบต่าง ๆ ของรถยนต์ การทดสอบการทํางานของรถยนต์ระบบต่าง ๆ ก่อนส่งมอบงาน การใช้เครื่องมือพิเศษในการขันนัดและโบลต์ในระบบต่าง ๆ การใช้เครื่องมือ วัดพิเศษ การตรวจความถูกต้องของงานตามเอกสาร สรุปงานต่าง ๆ และส่งมอบ เอกสารแก่แผนกรับรถ ตลอดจนส่งมอบรถแก่ลูกค้าถ้าจําเป็นและสามารถทํา รายงานประจําวัน สถิติการบํารุงรักษา การวิเคราะห์วางแผน และจัดทํา ระบบติดตามลูกค้าได้
๔๓๐
๕๓๐
๖๒๕
๔๔๕
Coo
๔๘๐
• ២២
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๓.๔ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างเคาะตัวถังรถยนต์
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้าง ไม่น้อยกว่า
หมายถึง สามารถเคาะ ตัดเหล็ก ขึ้นรูป ย้ําหมุดในงานพื้นฐานการเคาะตัวถัง ตกแต่งตัวถังจากอุบัติเหตุที่เสียหายเล็กน้อยและเป็นบริเวณง่าย ๆ ถอด ประกอบและปรับหาตําแหน่งที่เหมาะสมของประตู ฝากระโปรง หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถปะผุ เปลี่ยนและตกแต่งงาน ตัวถังรถยนต์ทุกชิ้นส่วน ถอดประกอบชิ้นส่วนของรถยนต์เฉพาะจุด ที่เกี่ยวข้อง กับการเคาะตัวถัง เช่น ชุดคอนโซลหน้า เป็นต้น รวมทั้งซ่อมและเชื่อมชิ้นงาน
พลาสติก
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ และสามารถเชื่อมวัสดุอื่น ๆ นอกเหนือจาก เหล็กและพลาสติก ประเมินราคาค่าแรงในการซ่อมตัวถังและโครงรถยนต์ ในทกสภาพ
๓.๙ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมรถยนต์
ระดับ
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง สามารถบริการรถยนต์เบื้องต้น เช่น เปลี่ยนหลอดไฟ เปลี่ยน แบตเตอรี่ เปลี่ยนถ่ายน้ํามันเครื่อง น้ํามันเฟืองท้าย เติมลมยาง ปรับตั้งระยะ ฟรีคันเหยียบเบรก คันเหยียบคลัตช์ ไล่ลมเบรก เป็นต้น
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถปรับแต่งเครื่องยนต์เบนซิน และเครื่องยนต์ดีเซล บริการระบบส่งถ่ายกําลังขับเคลื่อนรถยนต์และเครื่องล่าง รถยนต์ เช่น ถอดและประกอบกระปุกเกียร์ ชุดคลัตช์ เปลี่ยนผ้าเบรก ตั้งศูนย์ล้อ ประเมินราคาซ่อมทั่วไป
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ และสามารถตรวจสอบหาสาเหตุและ แก้ไขข้อขัดข้องของปัญหาในระบบที่ซับซ้อนขึ้น เช่น ระบบเกียร์อัตโนมัติ ระบบเบรก ABS ระบบจุดระเบิดอิเล็กทรอนิกส์
๓.๑๐ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างสีรถยนต์
ระดับ ด
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง สามารถเตรียมผิวงานเพื่องานพ่นสีพื้นทุกประเภท โป๊สีบนผิวโลหะ
ผิวโค้ง และโป๊จับสัน พ่นสีพื้นและกันสนิมใต้ท้องรถ
๕๐๐
๕๘๕
๖๘๐
๔๓๐
๕๔๕
๔๗๐
๕๔๕
หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๑ และสามารถซ่อมสีและพ่นสีจริงแห้งเร็ว และแห้งช้า ใช้สารอุดรอยต่อและตะเข็บ เตรียมงานและพ่นสีกันซึม หมายถึง ต้องทดสอบผ่านระดับ ๒ และสามารถเทียบสี ผสมสีและซ่อม รอยต่อสี อบสีโดยใช้เทคโนโลยีระดับสูง ประเมินราคาค่าแรงในการซ่อมสี ตามลักษณะงาน
๖๓๐
๓.๑๑ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถขุด
ระดับ ค
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือ ความรู้ ความสามารถ ทักษะ ในการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ได้ดี สามารถวิเคราะห์วินิจฉัยปัญหา การตัดสินใจ รู้ขั้นตอนกระบวนการของงาน เป็นอย่างดี สามารถช่วยแนะนํางานฝีมือผู้ใต้บังคับบัญชาได้ดี สามารถใช้ หนังสือคู่มือ นําความรู้และทักษะมาประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีใหม่ได้
โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม
๕๗๐
๒๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๓.๑๒ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถยกใช้เครื่องยนต์
ระดับ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือ ความรู้ ทักษะ และความสามารถในการใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ได้ดี สามารถวิเคราะห์วินิจฉัยปัญหา การตัดสินใจ รู้ขั้นตอนกระบวนการ ของงานเป็นอย่างดี สามารถช่วยแนะนํางานฝีมือผู้ใต้บังคับบัญชาได้ดี สามารถใช้หนังสือคู่มือ นําความรู้และทักษะประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีใหม่ได้
โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม
๓.๑๓ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถลากจูง
ระดับ
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือ ความรู้ ความสามารถ ทักษะ ในการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ได้ดี สามารถวิเคราะห์วินิจฉัยปัญหา การตัดสินใจ รู้ขั้นตอนกระบวนการของงาน เป็นอย่างดี สามารถช่วยแนะนํางานฝีมือผู้ใต้บังคับบัญชาได้ดี สามารถใช้ หนังสือคู่มือ นําความรู้และทักษะมาประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีใหม่ได้
โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม ๓.๑๔ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตัก
ระดับ
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือ ความรู้ ความสามารถ ทักษะ ในการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ได้ดี สามารถวิเคราะห์วินิจฉัยปัญหา การตัดสินใจ รู้ขั้นตอนกระบวนการของงาน เป็นอย่างดี สามารถช่วยแนะนํางานฝีมือผู้ใต้บังคับบัญชาได้ดี สามารถใช้ หนังสือคู่มือ นําความรู้และทักษะมาประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีใหม่ได้
โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม ๓.๑๕ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างซ่อมรถจักรยานยนต์
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการถอดประกอบเครื่องยนต์ ส่วนบนและชิ้นส่วนที่สึกหรอ โครงรถ ล้อ ช็อกอับแผงคอ สวิงอามเปลี่ยนยาง และวงเปลี่ยนชุดฝาครอบภายนอก ส่งกําลัง โซ่และสายพาน เปลี่ยนชิ้นส่วน ไฟฟ้า ซ่อมบํารุง ตามระยะการใช้ตามคู่มือ การใช้และบํารุงรักษาเครื่องมือ ใช้และวางถูกวิธี สามารถตรวจสอบรถใหม่ก่อนส่งลูกค้า และอธิบายเงื่อนไข การรับประกัน สามารถทํารายการเบิกอะไหล่เพื่อการซ่อมงานที่ต้องมีหัวหน้างาน กํากับดูแล
๓.๑๖ สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาช่างเทคนิคระบบไฮโดรลิก
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการใช้งานระบบไฮโดรลิก เบื้องต้น สามารถตรวจสอบหาข้อบกพร่องจากการใช้งานปกติ สามารถถอด/
น
เปลี่ยนชิ้นส่วนและประกอบคืนได้ สามารถใช้เครื่องมือและบํารุงรักษาเครื่องมือ ได้อย่างถูกต้อง สามารถทดลองการทํางานของระบบเบื้องต้นได้อย่างปลอดภัย และจัดทําบันทึกการซ่อมบํารุง
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการติดตั้งระบบไฮโดรลิก สามารถอ่านสัญลักษณ์ตามมาตรฐาน DIN ISO ๑๒๑๙ และวงจรในระบบ ไฮโดรลิก การเลือกอุปกรณ์ต่าง ๆ ในการประกอบ วางแผนจัดลําดับการติดตั้ง การติดตั้งระบบไฮโดรลิก การเชื่อมต่อระบบได้อย่างเหมาะสมและปลอดภัย ต่อการใช้งาน สามารถทดสอบระบบการทํางานหลังการติดตั้งได้อย่างปลอดภัย
າ
และสามารถจัดทําบันทึกการประกอบติดตั้ง
๕๕๕
๕๒๐
๔๔๕
๕๐๐
๖๐๕
๒๔
·
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๔. สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ ได้แก่
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๔.๑ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าภายนอกอาคาร
ระดับ ค
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ช่างซึ่งประกอบอาชีพในงานติดตั้งอุปกรณ์ประกอบ
เสาไฟฟ้าและการตั้งเสาไฟฟ้า
๔.๒ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าภายในอาคาร
หมายถึง ช่างซึ่งประกอบอาชีพโดยมีความรู้ความสามารถ และทัศนคติในการทํางาน สําหรับอุปกรณ์ไฟฟ้าและระบบไฟฟ้าขนาดแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับไม่เกิน
ระดับ
ระดับ ๒
ระดับ ๓
โวลต์ หรือแรงดันไฟฟ้ากระแสตรงไม่เกิน ๑,๕๐๐ โวลต์ ภายในอาคาร และภายนอกอาคารซึ่งต่อขยายจากมาตรพลังงานไฟฟ้าถึงจุดจ่ายไฟฟ้าไม่ว่า
จะติดตั้งถาวรหรือชั่วคราว ไม่รวมถึงการเดินสายไฟฟ้าภายในเครื่องใช้ไฟฟ้า ดวงโคมไฟฟ้า มอเตอร์ไฟฟ้า ตัวควบคุมไฟฟ้า ศูนย์ควบคุมมอเตอร์ไฟฟ้า หรือ ภายในบริภัณฑ์ไฟฟ้าอื่นในทํานองเดียวกัน ได้อย่างปลอดภัยเบื้องต้น ในการใช้ การดูแลรักษา การอ่านสัญลักษณ์และแผนภาพทางไฟฟ้า การแก้ปัญหา ขัดข้อง การเลือก การติดตั้ง และการพิสูจน์ยืนยัน
หมายถึง ช่างซึ่งประกอบอาชีพโดยมีความรู้ความสามารถ และทัศนคติในการทํางาน สําหรับอุปกรณ์ไฟฟ้าและระบบไฟฟ้าขนาดแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับไม่เกิน ๑,๐๐๐ โวลต์ หรือแรงดันไฟฟ้ากระแสตรงไม่เกิน ๑,๕๐๐ โวลต์ ภายในอาคาร และภายนอกอาคารซึ่งต่อขยายจากมาตรพลังงานไฟฟ้าถึงจุดจ่ายไฟฟ้าไม่ว่า
จะติดตั้งถาวรหรือชั่วคราว ไม่รวมถึงการเดินสายไฟฟ้าภายในเครื่องใช้ไฟฟ้า ดวงโคมไฟฟ้า มอเตอร์ไฟฟ้า ตัวควบคุมไฟฟ้า ศูนย์ควบคุมมอเตอร์ไฟฟ้า หรือ ภายในบริภัณฑ์ไฟฟ้าอื่นในทํานองเดียวกัน ได้อย่างปลอดภัย ในการใช้ การดูแล รักษา การอ่านสัญลักษณ์และแผนภาพทางไฟฟ้า การแก้ปัญหาขัดข้อง การเลือก การติดตั้ง และการพิสูจน์ยืนยัน
หมายถึง ช่างซึ่งประกอบอาชีพโดยมีความรู้ความสามารถ และทัศนคติในการทํางาน สําหรับอุปกรณ์ไฟฟ้าและระบบไฟฟ้าขนาดแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับไม่เกิน ๑,๐๐๐ โวลต์ หรือแรงดันไฟฟ้ากระแสตรงไม่เกิน ๑,๕๐๐ โวลต์ ภายในอาคาร และภายนอกอาคารซึ่งต่อขยายจากมาตรพลังงานไฟฟ้าถึงจุดจ่ายไฟฟ้าไม่ว่า
จะติดตั้งถาวรหรือชั่วคราว ไม่รวมถึงการเดินสายไฟฟ้าภายในเครื่องใช้ไฟฟ้า ดวงโคมไฟฟ้า มอเตอร์ไฟฟ้า ตัวควบคุมไฟฟ้า ศูนย์ควบคุมมอเตอร์ไฟฟ้า หรือ ภายในบริภัณฑ์ไฟฟ้าอื่นในทํานองเดียวกัน ได้อย่างปลอดภัย ในการใช้ การดูแล รักษา การอ่านสัญลักษณ์และแผนภาพทางไฟฟ้า การแก้ปัญหาขัดข้อง การเลือก การติดตั้ง การพิสูจน์ยืนยัน และการประมาณราคา
๔.๓ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม
หมายถึง ผู้ที่สามารถอ่านแบบไฟฟ้าแสงสว่างในโรงงาน เดินสาย ต่อสาย และ ติดตั้งมอเตอร์ไฟฟ้า ตามแบบที่กําหนด
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบระดับ ๑ และสามารถติดตั้งและเดินสายไฟฟ้า ในท่อโลหะ แผงควบคุมมอเตอร์ และแผงเครื่องมือวัดในวงจรแผงจ่ายไฟ
๔๕๐
๔๗o
๕๙๕
๖๙๕
๔๔๐
๕๕๐
.๒๕
·
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบระดับ ๒ และสามารถติดตั้ง ตรวจซ่อม และ บํารุงรักษาวงจรควบคุมมอเตอร์กระแสไฟสลับ (AC) และกระแสไฟตรง (DC) หม้อแปลงไฟฟ้าทั้ง ๑ เฟส และ ๓ เฟส
๔.๔ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างซ่อมไมโครคอมพิวเตอร์
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ พื้นฐานทางด้านไมโครคอมพิวเตอร์ การประกอบ ติดตั้งอุปกรณ์ การติดตั้งโปรแกรมระบบปฏิบัติการ โปรแกรมประยุกต์ การติดตั้งระบบเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ต ระบบรักษาความปลอดภัยขั้นพื้นฐาน
และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบระดับ ๑ เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ การเลือกใช้ อุปกรณ์ต่าง ๆ การติดตั้ง การแก้ไขปัญหาโปรแกรมระบบปฏิบัติการ โปรแกรมประยุกต์ โปรแกรมอรรถประโยชน์ และโปรแกรมป้องกันไวรัส คอมพิวเตอร์ การติดตั้งระบบเครือข่าย ระบบความปลอดภัย พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบระดับ ๒ เป็นผู้ที่มีประสบการณ์ การใช้เครื่องมือ เครื่องมือวัดในการวิเคราะห์ ตรวจซ่อม แก้ปัญหาของเครื่องคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์ต่อพ่วงต่าง ๆ แก้ไขปัญหาของระบบปฏิบัติการ และโปรแกรม อื่น ๆ การจัดการไฟล์ระบบ การสํารองและกู้คืนข้อมูล วางแผนและติดตั้ง ระบบเครือข่าย และการแก้ปัญหาระบบความปลอดภัยของคอมพิวเตอร์
๔.๕ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างอิเล็กทรอนิกส์ (โทรทัศน์)
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถในด้านพื้นฐานทางไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ การทํางานของอุปกรณ์ต่าง ๆ หลักการทํางาน การใช้งานของวงจร อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องมือวัดทางไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ส่วนประกอบ การทํางาน ของเครื่องรับโทรทัศน์ และการวิเคราะห์อาการเสียของเครื่องรับโทรทัศน์ได้ หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบระดับ ๑ เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถในด้าน การทํางานของภาคต่าง ๆ ของเครื่องรับโทรทัศน์ การส่งสัญญาณและการรับ สัญญาณของเครื่องรับโทรทัศน์ การปรับแต่งเครื่องรับโทรทัศน์ ระบบ สายอากาศและสายนําสัญญาณของเครื่องรับโทรทัศน์ได้
๖๖๐
๔๔๐
๕๕๐
๖๖๐
๔๔๐
๕๕๐
๔.๖ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเครื่องปรับอากาศในบ้านและการ
พาณิชย์ขนาดเล็ก
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติงานเกี่ยวกับเครื่องปรับอากาศ แบบแยกส่วนระบายความร้อนด้วยอากาศ ระบบไฟฟ้า ๑ เฟส โดยติดตั้ง คอยล์ร้อน (Condensing Unit) หรือคอยล์เย็น (Fan Coil Unit) สําหรับ เครื่องปรับอากาศใหม่ เดินท่อและต่อท่อระบบสารทําความเย็น โดยใช้แฟลร์นัท เดินท่อน้ําทิ้ง ทําสุญญากาศ บรรจุสารทําความเย็นเพิ่มเติม ต่อระบบไฟฟ้า ทดสอบการเดินเครื่องเพื่อตรวจสอบอุณหภูมิ ความดัน และกระแสไฟฟ้า บํารุงรักษาเบื้องต้น ล้างทําความสะอาด หรือรื้อถอนคอยล์ร้อน (Condensing Unit) คอยล์เย็น (Fan Coil Unit) ท่อสารทําความเย็น ท่อน้ําทิ้ง หรือระบบไฟฟ้า ของเครื่องปรับอากาศที่ติดตั้งอยู่เดิม โดยปฏิบัติงานกับเครื่องปรับอากาศ ขนาดไม่เกิน ๑๑ กิโลวัตต์ (๓๖,000 บีทียูต่อชั่วโมง) โดยให้เกิดความปลอดภัย ในการปฏิบัติงาน การใช้งาน และสิ่งแวดล้อม
๔๗๐
- ๒๖
·
ระดับ ๒
ระดับ ๓
©
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติงานเกี่ยวกับเครื่องปรับอากาศ แบบแยกส่วนระบายความร้อนด้วยอากาศ ระบบไฟฟ้า ๑ เฟส หรือ ๓ เฟส โดยติดตั้ง รื้อถอน ย้าย หรือเปลี่ยนคอยล์ร้อน (Condensing Unit) หรือ คอยล์เย็น (Fan Coil Unit) ติดต่อหรือเดินท่อระบบสารทําความเย็น เดินท่อน้ําทิ้ง ทําสุญญากาศ บรรจุสารทําความเย็นเพิ่มเติมหรือดูดเก็บสารทําความเย็นออกจาก ระบบปรับอากาศ ต่อระบบไฟฟ้า ทดสอบการเดินเครื่องเพื่อตรวจสอบ อุณหภูมิ ความดัน และกระแสไฟฟ้า บํารุงรักษา ล้างทําความสะอาด ตรวจสอบวินิจฉัย ซ่อมแซมเครื่องปรับอากาศ ให้คําแนะนําการทํางานของ เครื่องปรับอากาศ โดยปฏิบัติงานกับเครื่องปรับอากาศขนาดไม่เกิน ๒๑ กิโลวัตต์ (๒๒,000 บีทียูต่อชั่วโมง) โดยให้เกิดความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน การใช้งาน และสิ่งแวดล้อม
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติงานเกี่ยวกับเครื่องปรับอากาศ ทุกชนิด ระบบไฟฟ้า ๑ เฟส หรือ ๓ เฟส โดยติดตั้ง รื้อถอน ย้าย เปลี่ยน คอยล์ร้อน (Condensing Unit) หรือคอยล์เย็น (Fan Coil Unit) สําหรับ เครื่องปรับอากาศ ตัดต่อหรือเดินท่อระบบสารทําความเย็น ดูดเก็บสารทําความเย็น ออกจากระบบปรับอากาศ ต่อวงจรไฟฟ้า ทดสอบการเดินเครื่องเพื่อตรวจสอบ อุณหภูมิ ความดัน และกระแสไฟฟ้า บํารุงรักษา หรือล้างทั้งระบบไฟฟ้า ๑ เฟส หรือ ๓ เฟส ตรวจสอบวินิจฉัย แก้ไข ให้คําแนะนําการทํางานและการควบคุม งานของระบบเครื่องปรับอากาศ โดยปฏิบัติงานกับเครื่องปรับอากาศขนาดไม่เกิน ๗๐ กิโลวัตต์ (๒๔๐,๐๐๐ บีทียูต่อชั่วโมง) โดยให้เกิดความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน การใช้งาน และสิ่งแวดล้อม
๕๗๐
๖๗๕
๔.๗ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างโทรคมนาคม (ไมโครเวฟและการสื่อสาร
ดาวเทียม)
ระดับ
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนํา หรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น
๔๕๐
๔.๔ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างควบคุมด้วยระบบโปรแกรมเมเบิ้ล
ลอจิกคอนโทรลเลอร์ (Programmable Logic Controller : PLC)
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างผู้ที่มีความรู้ความสามารถ ประกอบ ติดตั้ง บํารุงรักษา และตรวจสอบ ในระดับเบื้องต้น เกี่ยวกับระบบโปรแกรมเมเบิ้ลลอจิกคอนโทรลเลอร์ (Programmable Logic Controller : PLC) และทักษะในการเขียนโปรแกรม เบื้องต้นโดยมีผู้แนะนําหรือคอยตรวจสอบ
หมายถึง ช่างผู้ที่มีความรู้ความสามารถ ออกแบบโปรแกรมการประกอบ ติดตั้ง บํารุงรักษา ตรวจสอบแก้ไขปัญหาในระดับที่สูงขึ้น มีทักษะในการเขียน
โปรแกรมระดับกลางและสามารถตรวจสอบข้อผิดพลาดของโปรแกรมด้วยตนเอง
๔๕๐
๕๔๐
๒๗
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ
ไม่น้อยกว่า
๔.๙ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างไฟฟ้าสําหรับอุตสาหกรรมการจัด งานประชุม การเดินทางเพื่อเป็นรางวัล และการแสดงสินค้า (MICE : Meetings Incentives
Conventions Exhibitions)
ระดับ ๑
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ความสามารถและทัศนคติในงานเตรียมเครื่องมือ อุปกรณ์สําหรับงานติดตั้ง งานเดินสายเมน งานติดตั้งอุปกรณ์ งานบริการ ระหว่างจัดงาน งานเปิด-ปิดไฟฟ้าตามรายการที่กําหนด งานแก้ไขและเพิ่มเติม ระหว่างจัดงาน งานรื้อถอน งานขนย้าย งานตรวจสอบซ่อมแซมอุปกรณ์ เบื้องต้น งานคัดแยก และงานจัดเก็บ
๔.๑๐ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างติดตั้งระบบโซลาร์เซลล์
หมายถึง ช่างผู้ที่มีความรู้ ความสามารถในการอ่านแบบติดตั้งเบื้องต้น ติดตั้ง ระบบผลิตไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ที่ติดตั้งบนหลังคา (Solar Rooftop) และปฏิบัติงานตามคําสั่งได้อย่างปลอดภัยมีความสามารถในการใช้และดูแล รักษาเครื่องมือ อุปกรณ์ การอ่านสัญลักษณ์ แผนภาพทางไฟฟ้า การแก้ปัญหา ข้อขัดข้องในการติดตั้งของบริภัณฑ์เบื้องต้น
๔๔๐
๔๘๕
๔.๑๑ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาพนักงานประกอบอุปกรณ์ไฟฟ้าแสงสว่าง
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการตรวจสอบ เครื่องมือ เครื่องจักรก่อนการปฏิบัติงาน ประกอบอุปกรณ์ไฟฟ้าแสงสว่าง ตามตัวอย่างที่กําหนด โดยมีหัวหน้าคอยให้คําแนะนํา
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการประกอบอุปกรณ์ ไฟฟ้าแสงสว่างตามแบบที่กําหนด ตรวจสอบการทํางานและความปลอดภัย
ของผลิตภัณฑ์ภายหลังการประกอบและการส่งมอบรวมถึงการแก้ไข และให้คําแนะนํา
ถ่ายทอดความรู้ ประสบการณ์ให้กับพนักงานประกอบอุปกรณ์ไฟฟ้าและแสงสว่าง ระดับ ด
Goo
๔๗๕
๔๑๐
๔.๑๒ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาพนักงานประกอบมอเตอร์สําหรับเครื่องใช้ไฟฟ้า
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการประกอบแกนเพลา มอเตอร์ โครงเฟรมมอเตอร์ ตรวจสอบการประกอบ โดยจะต้องปฏิบัติงาน ตามคู่มือการประกอบมอเตอร์
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการควบคุมตรวจสอบ ความพร้อมของพนักงาน การประกอบมอเตอร์อุปกรณ์ในการประกอบและ
อุปกรณ์ป้องกันอันตรายรวมถึงควบคุมดูแลงาน
๔๙๐
๔.๑๓ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคบํารุงรักษาเครื่องจักรกล
สําหรับอุตสาหกรรมไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
ระดับ ๑
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการบํารุงรักษา เครื่องจักรพื้นฐาน (ประกอบด้วยเครื่องกลึง, กัด, ใส, เจาะ, เจียระไน และ เครื่องเชื่อม) ตู้ควบคุมระบบไฟฟ้าเครื่องจักร มอเตอร์ ระบบแรงดันน้ํามัน (Hydraulic) และระบบแรงดันลม (Pneumatic) ระบบหล่อลื่นส่วนเคลื่อนไหว ของเครื่องจักร และระบบท่อให้สามารถใช้งานได้ โดยจะต้องปฏิบัติตามข้อกําหนด และกฎความปลอดภัยของเครื่องจักรนั้น ๆ เพื่อให้เครื่องจักรคงสภาพที่เป็น
ปกติอยู่เสมอ
๔๕๕
. ๒๘
·
ระดับ ๒
ระดับ ๑
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถ และประสบการณ์ ในการปรับสภาพ ถอดเปลี่ยนและแก้ไขเครื่องจักรพื้นฐาน (ประกอบด้วยเครื่องกลึง, กัด, ไส, เจาะ, เจียระไน และเครื่องเชื่อม) ตู้ควบคุมระบบไฟฟ้าเครื่องจักรมอเตอร์ ระบบแรงดันน้ํามัน (Hydraulic) และระบบแรงดันลม (Pneumatic) และอุปกรณ์ ระบบท่อรวมถึงสามารถเปลี่ยนถ่ายและเติมสารหล่อลื่นของส่วนเคลื่อนไหว
ในเครื่องจักร
๕๔๐
๔๔๐
๔.๑๔ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคระบบรักษาความปลอดภัย
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในอุตสาหกรรมไฟฟ้าและ อิเล็กทรอนิกส์ สามารถใช้อุปกรณ์ในระบบข้อมูลความปลอดภัยตามมาตรฐาน ที่กําหนด บํารุงรักษาอุปกรณ์ในระบบข้อมูลความปลอดภัยตามมาตรฐานที่กําหนด โดยจะต้องปฏิบัติงานให้เป็นไปตามข้อกฎหมายและกฎระเบียบความปลอดภัย
ระดับ ๒
ของงานระบบรักษาความปลอดภัย
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถ และประสบการณ์ในอุตสาหกรรม ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ สามารถติดตั้งและถอดเปลี่ยนอุปกรณ์ในระบบ
ข้อมูลความปลอดภัยตรวจสอบและทดสอบการติดตั้ง รวมถึงวิเคราะห์หาสาเหตุ และแก้ไขปัญหาจากระบบข้อมูลความปลอดภัย
๕๓๐
๔.๑๕ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเชื่อมระบบท่อในอุตสาหกรรม
เครื่องปรับอากาศและเครื่องทําความเย็น
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ
ด
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการทํางานตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน ตรวจสอบเครื่องมือ อุปกรณ์และชิ้นงาน ในการเชื่อมและเชื่อมชิ้นงานแบบไม่ใช้ฟลักซ์
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการเชื่อมแบบใช้ฟลักซ์ กับวัสดุต่างชนิด การเชื่อมที่มีความซับซ้อน และถอด - ประกอบ เพื่อแก้ไข ชิ้นงานที่ผ่านการเชื่อม
๔๔๐
๕๓๕
๔๒๕
๔.๑๖ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน เตรียมอุปกรณ์ และเครื่องมือก่อนการติดตั้ง เครื่องปรับอากาศ รวมถึงมีความสามารถในการล้างย่อย และล้างใหญ่ เครื่องปรับอากาศ
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะและความสามารถในการซ่อมและติดตั้ง เครื่องปรับอากาศตามคู่มือบริการ รวมถึงการตรวจสอบและทดสอบหลัง การล้างย่อยและล้างใหญ่
๔.๑๗ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาช่างเทคนิคห้องเย็นขนาดเล็ก
หมายถึง บุคคลซึ่งมีความรู้ ทักษะและความสามารถในการปฏิบัติตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน การจัดเตรียมและจัดเก็บเครื่องมือวัสดุ
ระดับ
ระดับ ๒
อุปกรณ์ และการบํารุงรักษาตามกําหนดเวลาของเครื่องทําความเย็นขนาดเล็ก หมายถึง บุคคลซึ่งมีความรู้ ทักษะและความสามารถในการติดตั้งซ่อมเครื่อง ทําความเย็นขนาดเล็ก (โดยไม่เปิดระบบสารทําความเย็น) และงานปรับตั้ง
อุปกรณ์การทํางานของเครื่องทําความเย็นขนาดเล็ก
๕๒๐
๔๒๕
๕๒๐
๒๙
·
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๔.๑๔ สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์ สาขาพนักงานประกอบเครื่องปรับอากาศ
หมายถึง บุคคลซึ่งมีความรู้ ทักษะและความสามารถในการปฏิบัติตามกฎ ระเบียบและความปลอดภัยในการทํางาน ตรวจสอบเครื่องมือ/เครื่องจักร
ระดับ ด
ระดับ ๒
น
ก่อนการปฏิบัติงาน ประกอบเครื่องปรับอากาศในสายการประกอบได้ ไม่น้อยกว่า ๕ ขั้นตอน ได้แก่ การประกอบคอยล์ การประกอบมอเตอร์พัดลม การประกอบ E-Box การดูดน้ํายากลับ (Recovery) การประกอบแฟร์นัท การประกอบ ฟร้อนเพลท การติดเนมเพลท การถอดหัวคอปเปอร์ การจัดเตรียมคู่มือและ ส่วนประกอบอื่น ๆ การประกอบโฟม การประกอบกล่อง การติดป้ายชื่อรุ่น (Label) การประกอบคอมเพรสเซอร์ การดัดคอยล์ (L – Bend) การประกอบ สต็อปวาล์ว การแวคคั่ม การประกอบท่อทองแดง การประกอบตะแกรง การติด ฟุตตี้ การประกอบซาวด์พรูฟ การประกอบขาตั้งมอเตอร์ การประกอบใบพัดลม การประกอบฝาครอบด้านบน (Top Plate) การรัดสายพีพีแบนด์ การเชื่อมท่อ การทดสอบรอยรั่ว การทดสอบ Hi - Volt และการทดสอบการทํางาน หมายถึง บุคคลซึ่งมีความรู้ ทักษะและความสามารถในการตรวจสอบแก้ไข ข้อบกพร่องเบื้องต้นจากการประกอบเครื่องปรับอากาศ ตรวจสอบเครื่องปรับอากาศ
ที่ประกอบเสร็จ และประกอบเครื่องปรับอากาศในสายการประกอบได้ มากกว่า ๑๐ ขั้นตอน ได้แก่ การประกอบคอยล์ การประกอบมอเตอร์พัดลม การประกอบ E - Box การดูดน้ํายากลับ (Recovery) การประกอบแฟร์นัท
การประกอบฟร้อนเพลท การติดเนมเพลท การถอดหัวคอปเปอร์ การจัดเตรียม คู่มือและส่วนประกอบอื่น ๆ การประกอบโฟม การประกอบกล่อง การติดป้าย ชื่อรุ่น (Label) การประกอบคอมเพรสเซอร์ การดัดคอยล์ (L - Bend) การประกอบ สต็อปวาล์ว การแวคคั่ม การประกอบท่อทองแดง การประกอบตะแกรง การติด ฟุตตี้ การประกอบซาวด์พรูฟ การประกอบขาตั้งมอเตอร์ การประกอบใบพัดลม การประกอบฝาครอบด้านบน (Top Plate) การรัดสายพีพีแบนด์ การเชื่อมท่อ การทดสอบรอยรั่ว การทดสอบ Hi - Volt และการทดสอบการทํางาน
๕. สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ ได้แก่
๕.๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างสีเครื่องเรือน
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างที่มีประสบการณ์การทํางานเกี่ยวกับสาขาอาชีพช่างสีเครื่องเรือน ไม่น้อยกว่า ๑ ปี มีความรู้พื้นฐานในการทํางาน ปฏิบัติงานภายใต้คําแนะนํา ของหัวหน้างาน สามารถปฏิบัติงานเตรียมพื้นผิว ย้อมสี เคลือบด้วยแลคเกอร์เงา
หรือแลคเกอร์ด้าน สร้างลวดลายและทาสีตามแบบกําหนด หมายถึง ช่างที่มีประสบการณ์การทํางานในสาขาอาชีพช่างสีเครื่องเรือน ไม่น้อยกว่า ๑ ปี นับแต่วันที่ได้รับหนังสือรับรองมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ระดับ ๑ มีฝีมือระดับกลาง มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ การใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ได้ดี และสามารถให้คําแนะนําผู้ใต้บังคับบัญชาได้ โดยมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น สามารถ ปฏิบัติงานเตรียมพื้นผิว การพ่นสีรองพื้น พ่นสีทับหน้า สร้างลวดลาย และ
พ่นเคลือบผิวด้วยแลคเกอร์
๔๑๐
๕๐๕
COC
๕๑๐
๓๐
ระดับ ๑
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) ๕.๒ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องประดับ (ประดับอัญมณี)
หมายถึง ช่างประดับอัญมณีหรือช่างฝังที่มีความรู้ ความสามารถในการใช้ วัสดุอุปกรณ์ เครื่องมือ และเครื่องจักรได้เหมาะสมกับชิ้นงาน สามารถอ่านแบบ และใบสั่งงานได้อย่างถูกต้อง สามารถฝังหนามเตย ฝังหุ้ม ฝังไข่ปลา ฝังหนีบ เช่น งานฝังเข็มกลัด หรือจี้แบบง่าย ๆ เป็นต้น
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง ช่างประดับอัญมณีหรือช่างฝังที่ผ่านการทดสอบระดับ ๑ แล้ว มีความสามารถปฏิบัติตามขั้นตอนและกระบวนการผลิตอย่างละเอียดและ ถูกต้อง สามารถตรวจสอบคุณภาพได้อย่างถูกต้อง แก้ไขปัญหา เจียระไน ขัด ตกแต่ง ชุบ สอนงาน ถ่ายทอดความรู้ และฝังพลอยสี่เหลี่ยม ฝังพลอยเม็ดยอด ฝังงานโบราณ เช่น งานฝังจี้ หรือเข็มกลัด เป็นต้น
หมายถึง ช่างประดับอัญมณีหรือช่างฝังที่ผ่านการทดสอบระดับ ๒ แล้ว มีความสามารถในการฝังอัญมณีขั้นสูง สามารถวิเคราะห์ วินิจฉัย แก้ปัญหา และให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการฝังพลอย สามารถนําความรู้และทักษะ เกี่ยวกับงานฝังพลอยประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีใหม่ได้ และสามารถเลือกวิธี ฝังพลอยให้เหมาะสมกับตัวเรือน เช่น การฝังตัวเรือนที่เป็นเกลียว เป็นต้น ๕.๓ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องประดับ (รูปพรรณ)
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง ผู้ที่ประกอบอาชีพในงานอุตสาหกรรมช่างเครื่องประดับ ซึ่งทํางาน
เกี่ยวกับการผลิตตัวเรือนเครื่องประดับ สามารถอ่านแบบและใบสั่งงานได้ เข้าใจ และทํางานได้ตามที่กําหนด
หมายถึง ผู้ที่ประกอบอาชีพในงานอุตสาหกรรมช่างเครื่องประดับ ซึ่งทํางาน
เกี่ยวกับการผลิตตัวเรือนเครื่องประดับ สามารถอ่านแบบและเขียนแบบ
ชิ้นงานได้เข้าใจ ทราบคุณสมบัติของโลหะและเพชรพลอยในการผลิต ขึ้นชิ้นงาน ด้วยความรวดเร็วและประณีต สามารถควบคุมการสูญเสียได้
หมายถึง ผู้ที่ประกอบอาชีพในงานอุตสาหกรรมช่างเครื่องประดับ ซึ่งทํางาน เกี่ยวกับการผลิตตัวเรือน สามารถออกแบบเขียนแบบเบื้องต้น ควบคุม
ขั้นตอนการผลิตและคํานวณต้นทุนการผลิตชิ้นงานได้
๕.๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องเรือนไม้
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง ช่างที่มีความสามารถใช้วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือพื้นฐานของงาน เครื่องเรือนไม้ด้วยความปลอดภัย สามารถดูแบบ รูปแปลนในเรื่องขนาดและ ระยะของแบบเบื้องต้นได้ สามารถเพราะโครงงานไม้เครื่องเรือนได้ สามารถ ประกอบชั้นปรับระดับได้เบื้องต้น เช่น ทําชั้นโปร่ง โต๊ะข้าง ม้านั่ง เป็นต้น หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบระดับ ๑ แล้ว มีความสามารถใช้วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือพื้นฐานไม้โครง ไม้อัดได้ถูกต้องตามแบบที่กําหนด สามารถใช้ เครื่องมือไฟฟ้าเบื้องต้นของงานช่างไม้เครื่องเรือนด้วยความปลอดภัย สามารถอ่านแบบได้ สามารถเขียนแบบเท่าของจริงได้ (ขยายแบบของรูปตัด) สามารถตัด สามารถประกอบงานเพลาะโครงของชั้นที่ปรับระดับได้ สามารถ ประกอบงานเพลาะโครง ติดตั้งอุปกรณ์ยึดติดของตู้ได้ถูกต้องแม่นยํา เช่น เครื่องเรือนไม้ประเภท Built-in ประเภทถอดประกอบ เป็นต้น
๔๗๐
๖๔๕
๘๒๕
๕๗๕
๖๖๕
๓๙๕
๔๗๕
๓๑
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
พนฐาน
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบระดับ ๒ แล้ว ใช้วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องมือไฟฟ้า เครื่องเลื่อยวงเดือน เครื่องเลาเตอร์ เลื่อยปรับองศา และเครื่องจักรกลงานไม้ได้ถูกต้อง สามารถเขียนแบบเท่าของจริงได้ (ขยายแบบ ของรูปตัด) สามารถอ่านแบบถอดรายการประกอบแบบอุปกรณ์ที่ระบุมากับแบบ สามารถทําจิ๊กของงานได้ถูกต้อง สามารถถอดและกําหนดการสร้างจิ๊กที่จะนําไปใช้ งานได้ สามารถตัดไม้โครง ไม้อัด ไม้จริง ด้วยจิ๊กของแบบได้ สามารถตัดโค้ง ตัดกลม ตามแบบต่าง ๆ ของงานไม้ได้ด้วยจิ๊กถูกต้องตามแบบที่กําหนดให้ สามารถ
ๆ ประกอบงานเพลาะโครงงานไม้เครื่องเรือน สามารถออกแบบเครื่องเรือน สามารถติดตั้งงานเพลาะโครงเครื่องเรือนไม้จริง สามารถทําเครื่องเรือนไม้ ด้วยโครงไม้จริง ไม้กรุด้วยไม้จริง ไม้อัด หรือไม้วิทยาศาสตร์ สามารถปิดพื้นผิวหน้า และตกแต่งเครื่องเรือนด้วยวัสดุแผ่น เช่น แผ่นไม้ยาง แผ่นฟอร์เมก้า เป็นต้น
๕.๕ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเย็บ
ระดับ
0
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน
ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น และเป็นผู้ที่มีจิตสํานึก ด้านความปลอดภัยในการทํางาน มีความรู้พื้นฐาน รู้หน้าที่ มีความสามารถใช้ จักรอุตสาหกรรม จักรพิเศษ วิเคราะห์เย็บชิ้นงานเพื่อให้มีคุณภาพตามที่กําหนด
และแก้ไขปัญหาจักรและอุปสรรคในการเย็บชิ้นงานในเวลาที่กําหนด หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือระดับกลาง มีความรู้ ความสามารถ ทักษะการใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ได้ดี และประสบการณ์การทํางาน สามารถให้คําแนะนํา ผู้ใต้บังคับบัญชาได้คุณภาพงานสูง และเป็นผู้ที่มีความสามารถใช้จักร
อุตสาหกรรม ได้หลายประเภทตามที่กําหนดเย็บเป็นตัวสําเร็จรูป ได้ตามคุณภาพ และเวลาที่กําหนด แก้ไขปัญหาจักร และอุปสรรคในการเย็บชิ้นงานได้คุณภาพ และเวลาที่กําหนด วิเคราะห์ขั้นตอนเย็บ และคิดค้นหาวิธีการเย็บเพื่อสนับสนุน
การผลิตจํานวนมาก
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือระดับสูง สามารถวิเคราะห์ วินิจฉัยปัญหาการตัดสินใจ ขั้นตอนกระบวนการของงานเป็นอย่างดี สามารถช่วยแนะนํางานฝีมือ ผู้ใต้บังคับบัญชาได้ดี สามารถใช้หนังสือคู่มือนําความรู้ และทักษะมาประยุกต์ใช้ กับเทคโนโลยีใหม่ได้โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม
และเป็นผู้ที่มีความสามารถในการวางแผนการผลิต วิเคราะห์และกําหนด
ราคาชิ้นงานเย็บ และควบคุมการผลิตในแผนกเย็บอย่างมีประสิทธิภาพ
๕.๖ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างบุครุภัณฑ์
ด
ระดับ หมายถึง ช่างที่สามารถอ่านแบบ ตัดแบบ เย็บ ประกอบ ตกแต่งและ ตรวจสอบคุณภาพของงานได้ สามารถหุ้มของใช้ซึ่งใช้ในอาคาร ยานพาหนะ
ระดับ ๒
และอื่น ๆ สําหรับงานที่มีความง่ายและซับซ้อนน้อย เช่น การตัดเย็บเบาะนั่ง
ๆ รูปสี่เหลี่ยม หรือวงกลม เป็นต้น
หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบระดับ ๑ แล้ว สามารถอ่านแบบ ตัดแบบ เย็บ ประกอบ ตกแต่ง และตรวจสอบคุณภาพของงานได้ สามารถหุ้มของใช้ในอาคาร ยานพาหนะ และอื่น ๆ สําหรับงานที่มีความยากและซับซ้อนมากขึ้น เช่น ห่อหุ้มเก้าอี้ทํางาน สตูล เป็นต้น
๕๖๐
melo
๔๖๐
๕๗๕
៣៨០
๔๖๐
៣២
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ช่างที่ผ่านการทดสอบระดับ ๒ แล้ว สามารถอ่านแบบ ตัดแบบ เย็บ ประกอบ ตกแต่ง และตรวจสอบคุณภาพ ตลอดจนวิเคราะห์ คํานวณราคาต้นทุน สําหรับงานที่มีความซับซ้อนและมีขั้นตอนมาก เช่น หุ้มเบาะที่นั่งคนเดียว ประเภทหลุยส์ เป็นต้น
๕.๗ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างประกอบติดตั้งเฟอร์นิเจอร์
หมายถึง ช่างที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ
ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น มีความสามารถ ในการเปิดและปิดบรรจุภัณฑ์ที่มีความเสี่ยงสูง เคลื่อนย้ายและจัดเรียง ผลิตภัณฑ์ และประกอบ ติดตั้งหรือถอดเฟอร์นิเจอร์ลอยตัวประเภท เคลื่อนย้ายได้
หมายถึง ช่างที่มีฝีมือระดับกลาง มีความรู้ ความสามารถ มีทักษะการใช้ เครื่องมืออุปกรณ์ได้ดี และประสบการณ์การทํางานสามารถให้คําแนะนํา ผู้ใต้บังคับบัญชาได้คุณภาพงานสูง และมีความสามารถในการตรวจสอบ เอกสาร ผลิตภัณฑ์ การจัดเรียงผลิตภัณฑ์ ประกอบ ติดตั้งหรือถอด เฟอร์นิเจอร์ลอยตัวประเภทยึดติดเข้ากับผนัง ตรวจสอบความพร้อมในด้านต่าง ๆ
สําหรับการปฏิบัติงาน
๕.๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างฝีมือเครื่องประดับแนวอนุรักษ์ (เทคนิคโบราณ)
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการใช้และการบํารุงรักษาเครื่องมือ อุปกรณ์ มีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสมบัติของโลหะมีค่า การหลอม การรีด การเคาะ การทุบ การเลื่อย การเผา การขึ้นรูปตามแบบที่กําหนด การปรับแต่ง ซึ่งต้องปฏิบัติงานตามขั้นตอนด้วยความถูกต้อง ปลอดภัย คํานึงถึงการใช้วัสดุ อย่างประหยัด และเสร็จภายในเวลาที่กําหนด ๕.๙ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเครื่องถม
ระดับ
ระดับ
ด
ค
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ความสามารถการใช้และการบํารุงรักษาเครื่องมือ อุปกรณ์ มีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเตรียมวัสดุอุปกรณ์ ขึ้นรูปพรรณ สลักลาย ลงยาถม ขัดเงา แรเงาลวดลาย ซึ่งต้องปฏิบัติงานตามขั้นตอนด้วยความถูกต้อง ปลอดภัย คํานึงถึงการใช้วัสดุอย่างประหยัด และเสร็จตรงตามแบบใดแบบหนึ่ง ภายในเวลาที่กําาหนด
๕๖๐
๔๖๐
๕๗๐
๕๖๕
๖๗o
๓๗๕
๕.๑๐ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานเตรียมวัตถุดิบสําหรับอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการขนย้ายไม้ การจัด เรียงไม้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงการปฏิบัติงานตามกฎระเบียบ และความปลอดภัย ในการทํางาน กฎการใช้เครื่องจักรและอุปกรณ์ในงานเตรียมวัตถุดิบสําหรับ
ระดับ ๒
อุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการใสเปิดหน้าไม้ การตัด ขนาดไม้ ด้วยการใช้เครื่องจักรในแผนกเตรียมวัตถุดิบ ตลอดจนการคัด คุณภาพไม้ให้เป็นไปตามมาตรฐานและข้อกําหนดในการทํางาน
Cmo
୩୩
ระดับ ด
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ
ไม่น้อยกว่า
๔๒๕
๕.๑๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานผลิตชิ้นส่วนเฟอร์นิเจอร์ไม้จริงด้วยเครื่องจักรอัตโนมัติ
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการผลิตชิ้นส่วน เฟอร์นิเจอร์ด้วยเครื่องจักรอัตโนมัติซีเอ็นซี (CNC) ประกอบด้วย การขึ้นลง ชิ้นงาน การเดินเครื่องจักรอัตโนมัติ การทํางานกับเครื่องจักรอัตโนมัติซีเอ็นซี (CNC) การทํางานตามกฎความปลอดภัยในการใช้เครื่องจักรและอุปกรณ์
ระดับ ๒
และการทํางานตามข้อกําหนดความปลอดภัยในการทํางาน การตรวจสอบคุณภาพ ของชิ้นงานที่เกิดจากการ ตัดเฉือนของเครื่องมือตัด และการทําความสะอาด เครื่องจักรและพื้นที่ทํางาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการเขียนโปรแกรมจีโค้ด (G Code) เบื้องต้น ป้อนโปรแกรมเข้าเครื่องจักรอัตโนมัติซีเอ็นซี (CNC) ติดตั้งเครื่องมือตัด (Cutting Tools) ที่ใช้กับเครื่องจักรอัตโนมัติซีเอ็นซี (CNC) ควบคุมการทํางานของเครื่องจักรอัตโนมัติซีเอ็นซี (CNC) กับโปรแกรมที่ผ่าน การใช้งานมาแล้ว และดูแลรักษาเครื่องจักรอัตโนมัติซีเอ็นซี (CNC) เบื้องต้น ๕.๑๒ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานประกอบเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
ระดับ
๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานการขนย้าย ชิ้นงานประกอบ การประกอบชิ้นงานด้วยกาว การเช็ดกาวและจัดเก็บชิ้นงาน บนพื้นที่ที่ได้จัดเตรียมไว้ รวมถึงการปฏิบัติงานตามข้อกําหนดและความปลอดภัย
ในการทํางาน
หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติงานเตรียมพื้นที่และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง ในการประกอบ งานสร้างจิ๊กประกอบชิ้นงาน ตลอดจนงานประกอบ เฟอร์นิเจอร์
๕.๑๓ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างทําสีเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานประจํา เกี่ยวกับการเตรียมผิวหน้าไม้ การเตรียมวัสดุในการเคลือบสี และการปฏิบัติ
ตามข้อกําหนดและความปลอดภัยในการทํางาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ ความสามารถ และประสบการณ์ในการทํางาน เกี่ยวกับการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ มีการย้อมสีไม้ การพ่นสีรองพื้น การขัดสี รองพื้นรวมทั้งการดูแลรักษาอุปกรณ์พ่นสีย้อมและสีรองพื้น
๕.๑๔ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานตัดวาดรองเท้า
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการวาดแบบชิ้นงาน ปั๊มตัดด้วยเครื่อง การตัดด้วยมือ โดยจะต้องปฏิบัติงานตามข้อกําหนดของงาน ตัดวาดรองเท้า รวมทั้งมีหัวหน้างานคอยกํากับและให้คําแนะนํา สามารถ
แก้ปัญหาตามคู่มือกระบวนการทํางาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานในส่วนของ การผ่าบาง การเจียน และการเปิดผิวชิ้นงาน โดยมีหัวหน้างานคอยกํากับและ ให้คําแนะนํา และสามารถแก้ปัญหาตามคู่มือกระบวนการทํางาน
๕๐๕
๓๙๐
๔๖๐
Coo
๔๕๕
๔๒๕
๔๗๐
๓๔
·
ระดับ ๑
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๕.๑๕ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานอัดพื้นรองเท้า
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการรีดยางขั้นต้น การปั๊ม ยาง การตกแต่งชิ้นงาน รวมถึงการปฏิบัติงานตามข้อกําหนดของงานอัดพื้น รองเท้า มีหัวหน้างานคอยกํากับและให้คําแนะนํา และสามารถแก้ปัญหาตามคู่มือ
ระดับ ๒
กระบวนการทํางาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการรีดยางเพื่อผสมสี การรีดยางเพื่อใส่สารเคมีตัวเร่ง การออกขนาดยาง การอัดพื้นรองเท้าแบบสีเดียว โดยมีหัวหน้างานคอยกํากับและให้คําแนะนํา และสามารถแก้ปัญหาตามคู่มือ
กระบวนการทํางานบุคคล
๕.๑๖ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเย็บรองเท้า
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการเย็บเข็มเดียวแบบตรง การเย็บเข็มคู่แบบตรง การเจาะรูและใส่เม็ดตาไก่ รวมถึงปฏิบัติงานตามข้อกําหนด ของงานเย็บรองเท้า และมีหัวหน้าของานคอยกํากับและให้คําแนะนํา สามารถ แก้ปัญหาตามคู่มือกระบวนการทํางาน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการเย็บรองเท้าแนวโค้ง การเย็บกุ้น และการเย็บแซก โดยมีหัวหน้างานคอยกํากับและให้คําแนะนํา และสามารถแก้ปัญหาตามคู่มือกระบวนการทํางาน
๕.๑๗ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาพนักงานประกอบรองเท้า (เย็น)
ระดับ ๑
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการร้อยเชือกครอบ หน้าผ้า (Upper) การทาน้ํายาและทากาวหน้าผ้า (Upper) การทากาวพื้นรองเท้า การถอดหุ่น การตกแต่งความเรียบร้อยและการบรรจุหีบห่อ โดยจะต้องปฏิบัติงาน ตามข้อกําหนดของงานประกอบรองเท้า (เย็น) รวมทั้งมีหัวหน้างานคอยกํากับ และให้คําแนะนํา สามารถแก้ปัญหาตามคู่มือกระบวนการทํางาน หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการโมลด์หน้าผ้า (Upper) การย่นหัว การเย็บหน้าผ้าติดพื้นส่วนใน (Insole) การสวมหุ่นและ ดึงหน้าผ้า (Upper) และการวาดเส้นขอบแนวพื้นรองเท้า โดยมีหัวหน้างาน คอยกํากับและให้คําแนะนํา และสามารถแก้ปัญหาตามคู่มือกระบวนการทํางาน ๕.๑๘ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างเจียระไนพลอย
ระดับ ๒
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน เจียระไนพลอยแบบหลังเบี้ย (Cabochon) เจียระไนขัดเงาหน้าราบ รวมถึงการขัดเพื่อทําความสะอาดก้อนพลอยก่อนตั้งน้ํา หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการเจียระไนพลอย ตามรูปทรงพลอยแบบเหลี่ยมมาตรฐาน (Facet Cut) รูปทรงใดรูปทรงหนึ่ง ดังต่อไปนี้ รูปกลม (Round) หรือรูปไข่ (Oval) หรือรูปมาคีย์ (Marquise) หรือรูปหยดน้ํา (Pear)
๔๓๕
๔๗๕
๔๓๕
๔๘๐
๔๑๕
๔๖๐
๔๖๕
๖๐๕
๓๕
·
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๕.๑๙ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างหล่อเครื่องประดับ
ระดับ ด
ระดับ ๒
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน ดําเนินการนั่งเทียนออกจากเบ้าปูน ถอดต้น ช่อโลหะ ออกจากเบ้าปูน ทําความสะอาดต้นช่อโลหะ หลังการหล่อ และ บํารุงรักษาเครื่องมืออุปกรณ์ในการทําเบ้าปูน
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานผสมปูน และเทปูนหล่อทําเบ้าปูนสําหรับงานหล่อชิ้นส่วนเครื่องประดับด้วยเครื่องหล่อ
แบบสุญญากาศหรือแบบหล่อเหวี่ยง รวมถึงการบํารุงรักษาเครื่องผสมปูน แบบสั่นและสุญญากาศ
๕.๒๐ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างตกแต่งเครื่องประดับ
ระดับ
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน การตัดติ่ง การลอกผิวหยาบ การวัดขนาด ด้วยเครื่องมือวัด การปรับปรุงรูปทรงชิ้นงานให้ได้รูปทรงถูกต้องด้วยการเคาะ
วงกลม เคาะโค้ง และการดัดโค้งงอ
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานเชื่อม ประสานชิ้นส่วนเครื่องประดับ ๒ ชิ้นเข้าด้วยกัน และการเก็บละเอียดตัวเรือน ๕.๒๑ สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาช่างฝังอัญมณีบนเครื่องประดับ
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อกําหนด และความปลอดภัยในการทํางาน การฝังอัญมณีแบบหนามเตย (Prong Setting) การฝังอัญมณีแบบไข่ปลาสําเร็จรูป (Pave Setting) การฝังอัญมณีแบบหุ้ม (Bezel Setting) การฝังอัญมณีแบบหุ้มหัวท้าย (Partial Bezel Setting) การเลือกใช้ เครื่องมืออุปกรณ์และการลับคมที่เหมาะสมกับชิ้นงานที่รับผิดชอบ หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการปฏิบัติงานฝังอัญมณี แบบสอด (Channel Setting) การฝังอัญมณีแบบเหยียบหน้า (Gypsy etting/Flush Setting) และการเลือกใช้เครื่องมืออุปกรณ์ และการลับคมที่เหมาะสมกับ ชิ้นงานที่รับผิดชอบ
5. สาขาอาชีพภาคบริการ ได้แก่
ระดับ
๖.๑ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (หัตถบําบัด)
หมายถึง การส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม แบบพื้นฐานที่บุคคลทั่วไปสามารถ ดูแลตนเองและผู้อื่นได้ภายใต้คําแนะนํา และการสนับสนุนของผู้ที่มีความรู้
ระดับ ๒
ความสามารถ
หมายถึง การดูแลส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ที่ต้องมีความรู้ ความสามารถ และความชํานาญในระดับที่สามารถบรรเทาอาการ และให้คําแนะนําเบื้องต้นได้ ทั้งนี้มิใช่เป็นการประกอบโรคศิลปะ
๖.๒ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (โภชนบําบัด)
ระดับ ด
หมายถึง การส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม แบบพื้นฐานที่บุคคลทั่วไปสามารถ ดูแลตนเอง ผู้อื่นได้ภายใต้คําแนะนํา และการสนับสนุนของผู้ที่มีความรู้
ความสามารถ
๔๖๕
๖๐๕
๔๖๕
๖๐๕
๔๖๕
๖๐๕
๕๗๕
๕๐๐
៣៦
ระดับ ๒
ระดับ
Q
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง การดูแลส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ที่ต้องมีความรู้ ความสามารถ และความชํานาญในระดับที่สามารถบรรเทาอาการ และให้คําแนะนําเบื้องต้นได้ ทั้งนี้มิใช่เป็นการประกอบโรคศิลปะ
๖.๓ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (วารีบําบัด)
หมายถึง การส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม แบบพื้นฐานที่บุคคลทั่วไปสามารถ ดูแลตนเอง ผู้อื่นได้ภายใต้คําแนะนํา และการสนับสนุนของผู้ที่มีความรู้
ระดับ ๒
ระดับ
ความสามารถ
หมายถึง การดูแลส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ที่ต้องมีความรู้ ความสามารถ และความชํานาญในระดับที่สามารถบรรเทาอาการเจ็บป่วยเบื้องต้น และให้ไป รักษาตนเองต่อได้ ทั้งนี้มิใช่เป็นการประกอบโรคศิลปะ
๖.๔ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (สุคนธบําบัด)
หมายถึง การส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม แบบพื้นฐานที่บุคคลทั่วไปสามารถ ดูแลตนเอง ผู้อื่นได้ภายใต้คําแนะนํา และการสนับสนุนของผู้ที่มีความรู้
ระดับ ๒
ความสามารถ
หมายถึง การดูแลส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ที่ต้องมีความรู้ ความสามารถ และความชํานาญในระดับที่สามารถบรรเทาอาการ และให้คําแนะนําเบื้องต้นได้ ทั้งนี้มิใช่เป็นการประกอบโรคศิลปะ
๖.๕ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (หัตถบําบัด)
หมายถึง การส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมแบบพื้นฐานที่บุคคลทั่วไปสามารถ ดูแลตนเองและผู้อื่นได้ภายใต้คําแนะนําและการสนับสนุนของผู้ที่มีความรู้
ระดับ ด
ความสามารถ
ระดับ ๒ หมายถึง การดูแลส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมที่ต้องมีความรู้ความสามารถ
และความชํานาญในระดับที่สามารถบรรเทาอาการเจ็บป่วยเบื้องต้นและให้ไป รักษาตนเองต่อได้ ทั้งนี้มิใช่เป็นการประกอบโรคศิลปะ
๖.๖ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (โภชนบําบัด)
ระดับ
ด
ระดับ ๒
500
๕๐๐
๖๐๐
๕๐๐
500
๕๔๐
๗๑๕
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา ความรู้ ៦៨០ เกี่ยวกับสปา ทัศนคติและจรรยาบรรณของผู้ให้บริการ กฎหมายเกี่ยวกับ วิชาชีพ การทําจิตให้สงบและการสนทนาภาษาอังกฤษสําหรับการปฏิบัติงาน พร้อมทั้งมีความรู้เฉพาะเกี่ยวกับโภชนบําบัดและทฤษฎีของตํารับอาหารแต่ละ ประเภท เช่น อาหารแมคโครไบโอติก อาหารมังสวิรัติ อาหารไทยเพื่อสุขภาพ อาหารเจ ฯลฯ รวมทั้งมีความสามารถประเมินภาวะทางโภชนาการ ให้คําแนะนํา
การเลือกรับประทานอาหารให้ผู้มารับบริการได้
หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว พร้อมทั้งมีความรู้ coo เกี่ยวกับสารอาหารสุขภาพ การบําบัดด้วยวิตามิน และสารเสริมอาหาร การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคเพื่อส่งเสริมสุขภาพ การบริโภคและ
การอดอาหารเพื่อการล้างพิษ รวมทั้งมีความสามารถปฏิบัติการอดอาหารเพื่อ การล้างพิษด้วยตนเอง แนะนําอาหารให้เหมาะสมกับสุขภาพของผู้มารับบริการ
ประกอบอาหารและเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพได้
๓๗
ระดับ ๑
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ (ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๖.๗ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (วารีบําบัด) หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา ความรู้ เกี่ยวกับสปา ทัศนคติและจรรยาบรรณของผู้ให้บริการ กฎหมายเกี่ยวกับ วิชาชีพ การทําจิตให้สงบและการสนทนาภาษาอังกฤษสําหรับการปฏิบัติงาน พร้อมทั้งมีความรู้เฉพาะและสามารถปฏิบัติงานเกี่ยวกับวารีบําบัด ซึ่ง
ระดับ ๒
ระดับ ๑
ประกอบด้วยความรู้พื้นฐานของวารีบําบัด การเตรียมการอบไอน้ําเพื่อใช้งาน และปฏิบัติการเกี่ยวกับการอบไอน้ํา การเตรียมห้องซาวน่าและปฏิบัติการ เกี่ยวกับการใช้ซาวน่า รวมทั้งการใช้อ่างน้ําวนและผลของการใช้อ่างน้ําวน หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว พร้อมทั้งมีความรู้เฉพาะ การเตรียมการบําบัดและสามารถปฏิบัติงานเกี่ยวกับการแช่ในอ่างอาบน้ํา
(Hydrotherapy bath) รวมทั้งการใช้และการบริการด้วยการใช้ฝักบัวแรงดันน้ํา
(Shower treatment)
๖๒๕
๘๒๕
๖.๔ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (สุคนธบําบัด)
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา ความรู้ ๕๙๕ เกี่ยวกับสปา ทัศนคติและจรรยาบรรณของผู้ให้บริการ กฎหมายเกี่ยวกับ วิชาชีพการทําจิตให้สงบและการสนทนาภาษาอังกฤษสําหรับการปฏิบัติงาน พร้อมทั้งมีความรู้เฉพาะและสามารถปฏิบัติงานเกี่ยวกับสุคนธบําบัด ซึ่ง ประกอบด้วยประวัติความเป็นมาของเครื่องหอมต่างประเทศ และพืชหอม ต่างประเทศ วิธีผสมน้ํามันหอมพื้นฐานต่างประเทศ ๑๐ ชนิด วิธีผสมและใช้ เครื่องหอมเพื่อบรรเทาอาการขั้นพื้นฐานของระบบต่าง ๆ และการใช้ ประโยชน์จากกลิ่นหอมเพื่อสุขภาพ ระบบกลิ่น ข้อห้ามและข้อควรระวัง ในการใช้กลิ่นหอมเพื่อสุขภาพ รวมทั้งสามารถใช้เทคนิคการนวดสุคนธบําบัด
ระดับ ๒
ใช้น้ํามันหอมระเหยต่างประเทศได้ตามคําสั่งของผู้สั่งการ บอกและใช้
ประโยชน์จากกลิ่นหอมเพื่อสุขภาพ ข้อห้ามและข้อควรระวังในการใช้กลิ่นหอม
เพื่อสุขภาพ ให้คําแนะนําแก่ลูกค้าหลังจากได้รับการบริการนวด
หมายถึง ผู้ที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือระดับ ๑ แล้ว พร้อมทั้งมีความรู้ เฉพาะเกี่ยวกับน้ํามันหอมต่างประเทศ รู้วิธี สามารถเตรียมและผสมน้ํามัน หอมต่างประเทศ ๒๐ ชนิด ผลิตภัณฑ์เพื่อการนวดหน้า นวดตัว พอกหน้า พอกตัว น้ํามันต่างประเทศตามตํารับต่าง ๆ เพื่อบรรเทาอาการขั้นพื้นฐานของ ระบบต่าง ๆ ข้อแทรกซ้อนและวิธีการแก้ไขอาการแพ้ต่าง ๆ เพื่อใช้ในสถานบริการ ของตน ผสมน้ํามันหอมต่างประเทศตามตํารับต่าง ๆ เพื่อบรรเทาอาการ
เ พื้นฐานของระบบต่าง ๆ และสังเกตอาการแทรกซ้อน ตลอดจนวิธีการแก้ไข อาการแพ้ต่าง ๆ ได้
บ
๖.๙ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานนวดไทย
ระดับ ๑
หมายถึง ผู้ที่มีความสามารถในการนวดไทยเพื่อผ่อนคลายและรู้ข้อห้าม ข้อควรระวังในการนวด พร้อมทั้งมีสุขภาพร่างกาย และจิตใจไม่ขัดต่อ
จรรยาบรรณ จริยธรรม ในการประกอบอาชีพ
๗๙๐
๔๘๕
៣៨
·
ระดับ ๒
ระดับ ๓
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง ผู้ที่มีความสามารถในการนวดไทยเพื่อผ่อนคลาย บรรเทาอาการปวดเมื่อย ทั่วไปอย่างน้อย ๑๐ อาการ และรู้ข้อห้ามข้อควรระวังในการนวด พร้อมทั้งมีสุขภาพ
ร่างกายและจิตใจไม่ขัดต่อจรรยาบรรณ จริยธรรม ในการประกอบอาชีพ หมายถึง ผู้ที่มีความสามารถในการนวดไทยเพื่อผ่อนคลาย บรรเทาอาการปวดเมื่อย ทั่วไป สามารถวินิจฉัย บําบัดรักษาโรค ตามทฤษฎีการแพทย์แผนไทย และรู้ข้อห้าม ข้อควรระวังในการนวด พร้อมทั้งมีสุขภาพร่างกาย และจิตใจไม่ขัดต่อจรรยาบรรณ
จริยธรรม ในการประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทย และมีใบประกอบโรคศิลปะ
ตาม พรบ. การประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒ 5.๑๐ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานผสมเครื่องดื่ม
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หมายถึง ผู้ช่วยบาร์ (Bar Helper) หมายถึง พนักงานที่เป็นผู้ช่วยงานในบาร์ โดยยังไม่มีหน้าที่ผสมเครื่องดื่มหรือเสิร์ฟเครื่องดื่ม
หมายถึง พนักงานผสมเครื่องดื่ม (Bartender) หมายถึง พนักงานที่มีหน้าที่ เตรียมและผสมเครื่องดื่มขึ้นอยู่กับมาตรฐานและเทคนิคต่าง ๆ
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๖๔๐
๗๙๕
๔๗๕
๕๒๕
หมายถึง หัวหน้าบาร์ (Bar Supervisor/Captain) หมายถึง หัวหน้าผู้ควบคุมดูแล ๖๐๐ พนักงานผสมเครื่องดื่ม โดยมีหน้าที่ประสานกิจกรรมทั้งหมดที่เกี่ยวกับการเตรียม และการผสมเครื่องดื่มตามที่กําหนด
5.๑๑ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาการดูแลผู้สูงอายุ
ระดับ ๑
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ และมีคุณธรรมในการทําหน้าที่ ช่วยเหลือครอบครัวผู้สูงอายุ ดูแลรับผิดชอบผู้สูงอายุได้อย่างถูกต้อง และ ปลอดภัย เพื่อผู้สูงอายุมีความเป็นอยู่และคุณภาพชีวิตที่ดี ที่จะอยู่ในสังคมได้
อย่างมีสุขมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
๖.๑๒ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาการเลี้ยงดูเด็กปฐมวัย
ระดับ
หมายถึง บุคคลที่มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ มีคุณธรรมในการทําหน้าที่ ช่วยเหลือบิดา มารดา หรือครู ในการอบรมเลี้ยงดูและพัฒนาเด็กอายุต่ํากว่า 5 ปี
๖.๑๓ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ประกอบขนมอบ
ระดับ ด
ระดับ ๒
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ และความสามารถพื้นฐานในการประกอบขนมอบ ประเภทคุกกี้ เค้ก และการแต่งหน้าเค้ก ตามคําแนะนํา และข้อกําหนดของ
หัวหน้างาน
หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ ความสามารถ และทักษะในการประกอบขนมอบ ประเภทคุกกี้ พาย เพสตรี้ เค้ก และการแต่งหน้าเค้ก พร้อมทั้งรู้ขั้นตอนการควบคุม
กระบวนการวางแผน การดําเนินงาน และนําไปใช้ได้เป็นอย่างดี
๖.๑๔ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาผู้ประกอบอาหารไทย
ระดับ ๑ หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือ มีความรู้พื้นฐานในการจัดเตรียมอุปกรณ์ครัว จัดเตรียม วัตถุดิบ การเก็บรักษาวัตถุดิบทั้งก่อนปรุงและหลังปรุงได้อย่างถูกวิธี การประกอบ และการปรุงอาหารไทย มีรสชาติอาหารตามตํารับพื้นฐานได้ถูกต้อง เป็นไป
ตามหลักสุขาภิบาลอาหารและความปลอดภัยในการทํางาน
๕๓๕
๕๓๐
Goo
๕๐๕
๔๗๐
·
ระดับ ๒
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
หน่วย : บาทต่อวัน
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ) หมายถึง ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการวางแผนการทางานอย่างเป็นระบบ การจัดเตรียมอุปกรณ์ครัว จัดเตรียมวัตถุดิบ การเก็บรักษาวัตถุดิบทั้งก่อนปรุง และหลังปรุงได้อย่างถูกวิธี การประกอบและปรุงอาหารไทยตามตํารับพื้นฐาน ได้ถูกต้อง เป็นไปตามหลักสุขาภิบาลอาหาร และความปลอดภัยในการทํางาน
๖.๑๕ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานต้อนรับส่วนหน้า
ระดับ ๑ หมายถึง (Front Desk Clerk/Receptionist) พนักงานที่ให้บริการเกี่ยวกับ การลงทะเบียน เข้าพัก คืนห้องพัก การบริการด้านข้อมูล ข่าวสาร และการส่งเสริม การขายในโรงแรมและสถานที่พักอื่น ๆ แก่ผู้ใช้บริการ
ระดับ ๒
หมายถึง (Front Desk Supervisor/Chief Receptionist) พนักงานที่ให้บริการ ควบคุมงาน และแก้ไขสถานการณ์เกี่ยวกับการลงทะเบียนเข้าพัก คืนห้องพัก การบริการด้านข้อมูล ข่าวสาร และการส่งเสริมการขายในโรงแรม และ สถานที่พักอื่น ๆ แก่ผู้ใช้บริการ
๖.๑๖ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาช่างเครื่องช่วยคนพิการ
ระดับ ๑ หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถระดับพื้นฐาน การตัดสินใจปานกลาง มีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนํา หรือตัดสินใจ หรือคอยตรวจสอบในเรื่องสําคัญ เมื่อจําเป็น ปฏิบัติงานด้านผลิต ประดิษฐ์ ตกแต่งและแก้ไขขาเทียมระดับใต้เข่า และระดับเหนือเข่า ชนิดตอขามาตรฐาน ซ่อมบํารุงรถนั่ง คนพิการซึ่งบํารุง เครื่องช่วยเดิน ทําอุปกรณ์พยุงส้นเท้าและฝ่าเท้าสําหรับป้องกันแผลกดทับ
ระดับ ๒
ที่ฝ่าเท้าสําหรับผู้ป่วยที่เป็นโรคเบาหวานและผู้ป่วยที่มีปัญหาที่เท้า
หมายถึง ช่างที่มีความรู้ ความสามารถสูง ใช้เครื่องมือ และอุปกรณ์ได้ดี การตัดสินใจ สูงกว่าช่างระดับ ๑ และสามารถให้คําแนะนําช่างระดับ 6 ได้ ปฏิบัติงานด้านผลิต ประดิษฐ์ ตกแต่ง และแก้ไขขาเทียมระดับใต้เข่าและระดับเหนือเข่าชนิดตอขา มีปัญหาซับซ้อน ทําอุปกรณ์พยุงส้นเท้าและฝ่าเท้าสําหรับรักษาเท้าผู้ป่วย
โรคเบาหวานและผู้ป่วยที่มีปัญหาที่เท้าชนิดที่มีแผลกดทับ ซ่อมแซม บํารุงรักษาเครื่องมือพื้นฐาน เครื่องมือกล และเครื่องจักรกล และใช้เครื่องมือ
ได้ถูกต้อง
จ
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
๖๐๕
๔๔๐
๕๖๕
๕๒๐
boo
๖.๑๗ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาพนักงานแผนกบริการอาหารและเครื่องดื่มในธุรกิจโรงแรมและภัตตาคาร
ระดับ ๑ หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน
ช่วยให้คําแนะนําหรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น ซึ่งเป็นพนักงาน บริการ (Food and Beverage Service Attendant, Wait-person Waiter/ Waitress/Server/Restaurant Attendant) ที่ทําหน้าที่ทําความสะอาด จัดเตรียม จัดวาง จัดเก็บ เครื่องมือ อุปกรณ์ เครื่องใช้ จัดโต๊ะ เก้าอี้ รับและ บันทึกการจอง ให้ข้อมูลทางโทรศัพท์ ต้อนรับและแนะนํารายการอาหารและ เครื่องดื่ม รับคําสั่ง ดูแลให้บริการเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่ม ตอบข้อซักถาม ให้ข้อมูลหรือคําแนะนํา ช่วยอํานวยความสะดวกเรื่องต่าง ๆ กระบวนการ ชําระเงิน ปฏิบัติต่อคําชมเชย คําตําหนิ กล่าวคําอําลาแก่ผู้รับบริการ ประสานงานกับผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อการบริการที่ดี สร้างความพึงพอใจ แก่ผู้รับบริการ และปฏิบัติงานอื่นที่เกี่ยวข้อง
๔๔๐
๔๐
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๖.๑๘ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาช่างแต่งผมสตรี
ระดับ ด
ระดับ ๒
ระดับ ๓
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้าง ไม่น้อยกว่า
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนํา หรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น โดยเป็นช่างสระ ที่มีความรู้ ความสามารถ ในการสระผม การล้างผมหลังทําเคมี และการบํารุง ดูแลเส้นผมตามใบสั่งงาน
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือระดับกลาง มีความรู้ ความสามารถ ทักษะการใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ได้ดี และประสบการณ์การทํางานสามารถให้คําแนะนําผู้ใต้บังคับบัญชา ได้คุณภาพงานสูง โดยเป็นผู้ช่วยช่างที่มีความรู้ความสามารถในการเป่าไดร์จัดทรง ม้วนเซตจัดทรง ระบายสีผม ดัดผม ยืดผม และจัดทรงผมตามที่ต้องการได้ หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือระดับสูง สามารถวิเคราะห์ วินิจฉัยปัญหา การตัดสินใจ รู้ขั้นตอน กระบวนการของงานเป็นอย่างดีสามารถช่วยแนะนํางานฝีมือผู้ใต้บังคับบัญชา
ได้ดี สามารถใช้หนังสือคู่มือ นําความรู้และทักษะมาประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยี
ใหม่ได้โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม โดยเป็นช่างแต่งผม สตรีที่มีความรู้ความสามารถในการออกแบบทรงผม ให้คําปรึกษาในการบริการ จัดทรงผมทุกลักษณะงาน ตัดซอยผม ทําสีผม ดัดผม ยืดผม และบํารุงดูแล เส้นผมและหนังศีรษะ
๖.๑๙ สาขาอาชีพภาคบริการ สาขาช่างแต่งผมบุรุษ
ระดับ ๑
ระดับ ๒
ระดับ ๓
บ
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือและความรู้พื้นฐานในการปฏิบัติงานที่ต้องมีหัวหน้างาน ช่วยให้คําแนะนํา หรือช่วยตัดสินใจในเรื่องสําคัญเมื่อจําเป็น และมีความรู้ ความสามารถในการให้บริการลูกค้า สระผม ตัดซอยผมทรงสูงทรงทหารเกณฑ์ (นักเรียน) ทรงกลางทรงรองทรงสูง โกนหนวด โกนเคราและกันหน้าให้สะอาด ทําสีปิดผมขาว เป่าไดร์ การใช้และการบํารุงดูแลรักษาเครื่องมือ และอุปกรณ์ และการดูแลบริเวณสถานที่ปฏิบัติงานให้สะอาดปลอดภัยได้ หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือระดับกลาง มีความรู้ ความสามารถ ทักษะการใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ได้ดี และประสบการณ์การทํางานสามารถให้คําแนะนําผู้ใต้บังคับบัญชา ได้คุณภาพงานสูง และมีความรู้ความสามารถในการตัดซอยผมทรงสูงทรงอเมริกัน ทรงกลางทรงรองทรงต่ํา ทําสีแฟชั่น กันแต่งหนวดและเคราให้ได้รูปทรง ปรับแต่งเครื่องมือ และอุปกรณ์ และดูแลบริเวณสถานที่ปฏิบัติงานให้สะอาด
ปลอดภัยได้
๔๔๐
๕๑๐
๖๕๐
๔๓๐
๕๐๐
หมายถึง ผู้ที่มีฝีมือระดับสูง สามารถวิเคราะห์ วินิจฉัยปัญหา การตัดสินใจ รู้ขั้นตอน ๖๓๐ กระบวนการของงานเป็นอย่างดีสามารถช่วยแนะนํางานฝีมือผู้ใต้บังคับบัญชา
ได้ดี สามารถใช้หนังสือคู่มือ นําความรู้และทักษะมาประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยี
ใหม่ได้โดยเฉพาะการตัดสินใจและเลือกใช้วิธีการที่เหมาะสม และมีความรู้ ความสามารถในการออกแบบทรงผม ตัดซอยผมทรงต่ํา ทรงสมัยนิยม ดัดผม ทําสีไฮไลท์หรือโลวไลท์ จัดแต่งรูปทรง การออกแบบกันแต่งรูปทรง แต่งหนวด และเคราให้ได้รูปทรงตามสมัยนิยม และประยุกต์ใช้เครื่องมือ และอุปกรณ์ และดูแลบริเวณสถานที่ปฏิบัติงานให้สะอาดปลอดภัยได้
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๖.๒๐ สาขาผู้ควบคุมสินค้าคงคลัง
ระดับ
ระดับ ๒
บ
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติตามกฎระเบียบในการปฏิบัติงาน ตรวจนับสินค้า คงคลังในพื้นที่รับผิดชอบ สุ่มตรวจสินค้าคงคลัง สามารถปฏิบัติงานที่ไม่ซับซ้อน และไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามขอบเขตที่ได้รับมอบหมาย มีความรู้เบื้องต้น
และความเข้าใจในงานที่รับผิดชอบ ปฏิบัติงานที่มีการระบุลักษณะงานที่ชัดเจน
และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไปอย่างใกล้ชิด หมายถึง บุคคลที่สามารถตรวจสอบข้อมูลสินค้าคงคลัง จัดทํารายงานการวิเคราะห์ ข้อมูลสินค้าคงคลัง วิเคราะห์ความเคลื่อนไหวสินค้าเบื้องต้น และตรวจสอบ ความถูกต้องของข้อมูลสินค้าคงคลังตามรอบบัญชี สามารถปฏิบัติงานที่มี ความซับซ้อนและต้องใช้ความชํานาญมากขึ้น มีความรู้และความเข้าใจในงาน ของตนเองเป็นอย่างดี ปฏิบัติงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือที่สูงขึ้นภายใต้การดูแล ของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไป
๖.๒๑ สาขาผู้ควบคุมรถยกสินค้าขนาดไม่เกิน ๑๐ ตัน
ระดับ อ
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติตามกฎระเบียบในการปฏิบัติงานขับรถยก
เคลื่อนย้ายสินค้าได้ตามใบสั่งงาน รายงานต่อผู้บังคับบัญชากรณีรถยก เสียหาย ใช้งานไม่ได้หรือกรณีเกิดอุบัติเหตุขณะปฏิบัติงาน สามารถปฏิบัติงาน ที่ไม่ซับซ้อน และไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามขอบเขตที่ได้รับมอบหมาย มีความรู้
เบื้องต้นและความเข้าใจในงานที่รับผิดชอบ ปฏิบัติงานที่มีการระบุลักษณะงาน
ที่ชัดเจน และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไปอย่างใกล้ชิด หมายถึง บุคคลที่สามารถเตรียมความพร้อมในการปฏิบัติงานตามข้อกําหนด
ของหน่วยงานได้อย่างถูกต้องและปลอดภัย ปฏิบัติงานยกสินค้าโดยใช้เทคโนโลยี และอุปกรณ์พิเศษ ดูแลบํารุงรักษารถยกเบื้องต้น สามารถปฏิบัติงานที่มี ความซับซ้อนและต้องใช้ความชํานาญมากขึ้น มีความรู้และความเข้าใจในงาน ของตนเองเป็นอย่างดี ปฏิบัติงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือที่สูงขึ้นภายใต้การดูแล ของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไป
๖.๒๒ สาขาผู้ปฏิบัติการคลังสินค้า
ระดับ
ด
ระดับ ๒
หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติตามกฎระเบียบในการปฏิบัติงาน เข้าใจถึง วิธีการยก จัดเรียงและบรรจุสินค้าตามใบสั่งงานด้วยวิธีการที่ถูกต้องตามรูปแบบ ที่กําหนด ปฏิบัติงานตรวจนับสินค้า อ่านเอกสารภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ที่ใช้ในคลังสินค้าได้ สามารถปฏิบัติงานที่ไม่ซับซ้อนและไม่มีการเปลี่ยนแปลง ตามขอบเขตที่ได้รับมอบหมาย มีความรู้เบื้องต้นและความเข้าใจในงาน ที่รับผิดชอบ ปฏิบัติงานที่มีการระบุลักษณะงานที่ชัดเจน และอยู่ภายใต้การดูแล
ของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไปอย่างใกล้ชิด
หมายถึง บุคคลที่สามารถควบคุมการปฏิบัติงานของผู้ช่วยพนักงานปฏิบัติการ คลังสินค้า มีความรู้และความเข้าใจในเอกสารประกอบการตรวจรับสินค้า การจัดเก็บ และการเบิกจ่าย สามารถปฏิบัติงานที่มีความซับซ้อนและต้องใช้ ความชํานาญมากขึ้น มีความรู้และความเข้าใจในงานของตนเองเป็นอย่างดี ปฏิบัติงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือที่สูงขึ้นภายใต้การดูแลของผู้บังคับบัญชา
ในลําาดับถัดไป
๔๑๕
๕๓๕
๔.๓๐
๕๔๐
๔๐๐
๕๐๕
·
๔๒
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
(ความรู้ ทักษะฝีมือ และความสามารถ)
๖.๒๓ สาขานักบริหารการขนส่งสินค้าทางถนน
ระดับ ๑
ระดับ ๒
หน่วย : บาทต่อวัน
อัตราค่าจ้างฯ ไม่น้อยกว่า
หมายถึง บุคคลที่สามารถปฏิบัติตามกฎระเบียบในการปฏิบัติงานจัดเตรียม
เอกสารที่เกี่ยวข้องในการขนส่ง พร้อมทั้งตรวจความพร้อมสภาพรถและ พนักงานขับรถก่อนการขนส่ง ประสานงานกับพนักงานขับรถ
สามารถปฏิบัติงาน ที่ไม่ซับซ้อนและไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามขอบเขตที่ได้รับมอบหมาย มีความรู้
เบื้องต้นและความเข้าใจในงานที่รับผิดชอบ ปฏิบัติงานที่มีการระบุลักษณะงาน
ที่ชัดเจน และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไปอย่างใกล้ชิด หมายถึง บุคคลที่สามารถวางแผนการขนส่งตามคําสั่งในการส่งมอบสินค้า และเงื่อนไขของลูกค้า ติดตามการปฏิบัติงานขนส่งและตรวจสอบค่าใช้จ่ายใน การขนส่ง ประสานงานกับผู้ที่เกี่ยวข้องสามารถปฏิบัติงานที่มีความซับซ้อน และต้องใช้ความชํานาญมากขึ้น มีความรู้และความเข้าใจในงานของตนเอง เป็นอย่างดี ปฏิบัติงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือ ที่สูงขึ้นภายใต้การดูแลของ ผู้บังคับบัญชาในลําดับถัดไป
หมายเหตุ ศึกษารายละเอียดเพิ่มเติมได้ดังนี้
๔๙๕
๖๒๐
๑. เรื่อง มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ คุณสมบัติผู้เข้ารับการทดสอบ และวิธีการทดสอบ มาตรฐานฝีมือแรงงานฯ ที่เว็บไซต์ของกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน www.dsd.go.th หรือ www.dsd.go.th/standard หรือ สอบถามได้ที่ กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กองพัฒนามาตรฐานและทดสอบฝีมือแรงงาน กลุ่มงานกําหนด มาตรฐานฝีมือแรงงาน โทรศัพท์ ๐ ๒๖๔๓ ๔๙๘๗ กลุ่มงานส่งเสริมการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน โทรศัพท์ ๐ ๒๒๔๕ ๔๘๓๗
๒. เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ ที่เว็บไซต์ของกระทรวงแรงงาน www.mol.go.th หัวข้ออัตราค่าจ้างขั้นต่ํา หรือสอบถามได้ที่สํานักงานปลัดกระทรวงแรงงาน กองเศรษฐกิจการแรงงาน สํานักงานคณะกรรมการค่าจ้าง โทรศัพท์ ๐ ๒๒๓๒ ๑๑๓๗-๓๙, ๐ ๒๒๓๒ ๑๒๔๕
จึงชี้แจงมาเพื่อทราบ และขอความร่วมมือเจ้าของสถานประกอบกิจการปฏิบัติตามประกาศ คณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๓) ดังกล่าวโดยทั่วกัน
กระทรวงแรงงาน กันยายน ๒๕๖๖
ตารางสรุปอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ 129 สาขา
ไม่มีมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติตามระดับนั้น ๆ
มีมาตรฐานฝีมือฯ แต่ไม่มีการกําหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ เนื่องจากยังไม่มีวิธีการทดสอบฯ
สาขาอาชีพ
(สาขา)
(หน่วย : บาทต่อวัน)
อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
ระดับ 1 ระดับ 2 ระดับ 3 ระดับ 4
XT
ลําาดับ
- สาขาอาชีพช่างก่อสร้าง
1
1.1 ช่างหินขัด
470
2
1.2 ช่างฉาบยิปซัม
470
3
1.3 ช่างติดตั้งยิปซัม
485
595
4
1.4 ช่างมุงหลังคากระเบื้องคอนกรีต
470
590
685
5
1.5 ช่างก่ออิฐ
410
530
645
6
1.6 ข่างฉาบปูน
455
565
675
7
1.7 ช่างอะลูมิเนียมก่อสร้าง
435
545
650
8
1.8 ช่างไม้ก่อสร้าง
445
595
685
9
1.9 ช่างเขียนแบบก่อสร้างด้วยคอมพิวเตอร์
690
10
1.10 ช่างปูกระเบื้องผนังและพื้น
485
580
685
11
1.11 ช่างสีอาคาร
500
640
12
1.12 ช่างก่อและติดตั้งคอนกรีตมวลเบา
510
625 - สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ
13
2.1 ช่างเชื่อมแม็ก
470
575 675
14
2.2 ช่างเชื่อมท่อพอลิเอทีลีนความหนาแน่นสูง
510
15
2.3 ช่างทําแม่พิมพ์ฉีดโลหะ
530
16
2.4 ช่างประกอบท่อ
440
17
2.5 ช่างระบบส่งถ่ายกําลัง
495
- 2 2 2 2 2 2 2
18
2.6 ช่างระบบปั๊มและวาล์ว
515
19
2.7 ช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์
510
585
740
20
2.8 ช่างเชื่อมทิก
540
685
855
21
2.9 ช่างกลึง
460
540
630
22
2.10 ช่างควบคุมเครื่องกลึง CNC
470
555
675
23
2.11 ช่างควบคุมเครื่อง Wire Cut
480
24
25
26
2.12 ช่างเชื่อมอาร์กโลหะด้วยมือ
2.13 ช่างประกอบโครงสร้างเหล็ก
2.14 ช่างปรับ
500
610
685
500
500
หน้า 1 / 5
ลําาดับ
สาขาอาชีพ
(สาขา)
อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
ระดับ 1 ระดับ 2 ระดับ 3 ระดับ 4
27
2.15 ผู้ควบคุมระบบงานเชื่อมมิก - แม็ก ด้วยหุ่นยนต์
28
2.16 ช่างเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์อุตสาหกรรม
29
2.17 ช่างกลึงสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
30
2.18 ช่างเชื่อมมิก แม็กสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
560
585
660
755
440
530
470
565
31
2.19 ช่างเทคนิคบํารุงรักษาเครื่องจักรกลสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วน
440
530
ยานยนต์
.
32
2.20 ช่างเทคนิคเครื่องกลึงอัตโนมัติสําหรับอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยาน
440
530
33
ยนต์
2.21 ช่างเทคนิคพ่นสีตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์
440
530
34
2.22 ช่างเทคนิคพ่นซีลเลอร์ตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์
440
530
35
2.23 พนักงานประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์ยานยนต์ (ขั้นสุดท้าย)
440
530
36
37
2.24 ช่างเทคนิคเชื่อมสปอตตัวถังสําหรับอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ 2.25 ช่างเทคนิคเขียนแบบเครื่องกล
440
530
510
605
38
2.26 ช่างเชื่อมทิกสําหรับอุตสาหกรรมจักรกลและโลหะการ
550
660
39
2.27 ช่างเทคนิคระบบส่งกําลัง
495
595
40
2.28 พนักงานหลอมเหล็กเตาอาร์คไฟฟ้า
515
620
41
2.29 พนักงานปรุงแต่งน้ําเหล็กในเตาปรุงน้ําเหล็ก (Ladle Furnace)
535
640
42
2.30 พนักงานหล่อเหล็ก
490
600
43
2.31 พนักงานควบคุมการอบเหล็ก
470
575
44
2.32 ช่างเทคนิคเครื่องฉีดพลาสติก
405
480
45
2.33 ช่างเทคนิคเครื่องเป่าถุงพลาสติก
405
480
46
2.34 ช่างเทคนิคเครื่องเป่าภาชนะกลวง
405
480
47
2.35 ช่างเทคนิคการซ่อมเครื่องเป่าถุงพลาสติก
440
515
48
2.36 ช่างเทคนิคเครื่องกัดอัตโนมัติ
495
595
49
2.37 ช่างเทคนิคเครื่องอีดีเอ็ม
475
570
50
2.38 ช่างเทคนิคเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็ม
475
570
51
2.39 ช่างขัดเงาแม่พิมพ์
420
505
- สาขาอาชีพช่างเครื่องกล
52
3.1 ช่างซ่อมเครื่องยนต์ดีเซล
53
3.2 ช่างซ่อมรถแทรกเตอร์การเกษตร
54
3.3 พนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตักหน้าขุดหลัง
55
3.4 พนักงานควบคุมเครื่องจักรรถยกไฟฟ้า
430
535
625
465
535
620
585
460
หน้า 2 / 5
สาขาอาชีพ
ลําาดับ
อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
(สาขา)
ระดับ 1 ระดับ 2 ระดับ 3 ระดับ 4
56
3.5 ช่างเครื่องปรับอากาศรถยนต์ขนาดเล็ก
430
530
625
57
3.6 ช่างตั้งศูนย์และถ่วงล้อรถยนต์
445
58
3.7 ช่างบํารุงรักษารถยนต์
400
480
59
3.8 ช่างเคาะตัวถังรถยนต์
500
585
680
60
3.9 ช่างซ่อมรถยนต์
430
545
640
61
3.10 ช่างสีรถยนต์
470
545
630
62
3.11 พนักงานควบคุมเครื่องจักรรถขุด
570
63
3.12 พนักงานควบคุมเครื่องจักรรถยกใช้เครื่องยนต์
460
64
3.13 พนักงานควบคุมเครื่องจักรรถลากจูง
555
65
3.14 พนักงานควบคุมเครืองจักรรถตัก
520
66
3.15 ช่างซ่อมรถจักรยานยนต์
445
67
3.16 ช่างเทคนิคระบบไฮโดรลิก
510
605 - สาขาอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์
68
4.1 ช่างไฟฟ้าภายนอกอาคาร
450
69
4.2 ช่างไฟฟ้าภายในอาคาร
470
595
695
70
4.3 ช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม
440
550
660
71
4.4 ช่างซ่อมไมโครคอมพิวเตอร์
440
550
660
72
4.5 ช่างอิเล็กทรอนิกส์ (โทรทัศน์)
440
550
73
4.6 ช้างเครื่องปรับอากาศในบ้านและการพาณิชย์ขนาดเล็ก
470
570
675
74
4.7 ช่างโทรคมนาคม (ไมโครเวฟและการสื่อสารดาวเทียม)
450
75
4.8 ข่างควบคุมด้วยระบบโปรแกรมเมเบิ้ลลอจิกคอนโทรลเลอร์
450
540
(Programmable Logic Controller : PLC)
76
4.9 ช่างไฟฟ้าสําหรับอุตสาหกรรมการจัดงานประชุม การเดินทางเพื่อเป็น
รางวัล และการแสดงสินค้า (MICE : Meetings Incentives
440
Conventions Exhibitions)
77
4.10 ช่างติดตั้งระบบโซลาร์เซลล์
485
78
4.11 พนักงานประกอบอุปกรณ์ไฟฟ้าแสงสว่าง
400
475
79
4.12 พนักงานประกอบมอเตอร์สําหรับเครื่องใช้ไฟฟ้า
410
490
80
4.13 ช่างเทคนิคบํารุงรักษาเครื่องจักรกลสําหรับอุตสาหกรรมไฟฟ้าและ
455
540
อิเล็กทรอนิกส์
81
4.14 ช่างเทคนิคระบบรักษาความปลอดภัย
440
530
หน้า 3 / 5
ลําาดับ
82
สาขาอาชีพ
อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
(สาขา)
ระดับ 1 ระดับ 2 ระดับ 3 ระดับ 4
4.15 ช่างเชื่อมระบบท่อในอุตสาหกรรมเครื่องปรับอากาศและเครื่องทํา
440
535
ความเย็น
83
4.16 ช่างเทคนิคเครืองปรับอากาศขนาดใหญ่
84
4.17 ช่างเทคนิคห้องเย็นขนาดเล็ก
85
4.18 พนักงานประกอบเครื่องปรับอากาศ
425
520
425
520
410
505 - สาขาอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์
88
86
5.1 ช่างสีเครื่องเรือน
415
510
87
5.2 ช่างเครื่องประดับ (ประดับอัญมณี)
470
645
825
888
88
5.3 ช่างเครื่องประดับ (รูปพรรณ)
485
575
665
89
5.4 ช่างเครื่องเรือนไม้
395
475
560
90
5.5 ช่างเย็บ
370
460
575
สสส
5.6 ช่างบุครุภัณฑ์
380
460
560
92
5.7 ช่างประกอบติดตั้งเฟอร์นิเจอร์
460
570
93
5.8 ช่างฝีมือเครื่องประดับแนวอนุรักษ์ (เทคนิคโบราณ)
565
94
5.9 ช่างเครื่องถม
670
95
5.10 พนักงานเตรียมวัตถุดิบสําหรับอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
375
430
96
5.11 พนักงานผลิตชิ้นส่วนเฟอร์นิเจอร์ไม้จริงด้วยเครื่องจักรอัตโนมัติ
425
505
97
5.12 พนักงานประกอบเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
390
460
98
5.13 ช่างทาสีเฟอร์นิเจอร์ไม้จริง
400
455
99
5.14 พนักงานตัดวาดรองเท้า
425
470
100 5.15 พนักงานอัดพื้นรองเท้า
435
475
101
5.16 ช่างเย็บรองเท้า
435
480
102
5.17 พนักงานประกอบรองเท้า (เย็น)
415
460
103 5.18 ช่างเจียระไนพลอย
465
605
104 5.19 ช่างหล่อเครื่องประดับ
465
605
105 5.20 ช่างตกแต่งเครื่องประดับ
465
605
106
5.21 ช่างฝังอัญมณีบนเครื่องประดับ
465
605 - สาขาอาชีพภาคบริการ
107 6.1 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (หัตถบําบัด)
460
575
109
110
6.2 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (โภชนบําบัด) 6.3 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (วารีบําบัด) 6.4 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (สุคนธบําบัด)
500
600
500
600
500
600
หน้า 4 / 5
ลําาดับ
111
สาขาอาชีพ
(สาขา)
6.5 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม สปาตะวันตก (หัตถบําบัด) 112 6.6 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม สปาตะวันตก (โภชนบําบัด)
113
6.7 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม สปาตะวันตก (วารีบําบัด) 114 6.8 นักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม สปาตะวันตก (สุคนธบําบัด)
อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
ระดับ 1 ระดับ 2 ระดับ 3 ระดับ 4
540
715
680
900
625
825
595
790
6.11 การดูแลผู้สูงอายุ
118 6.12 การเลี้ยงดูเด็กปฐมวัย
119 6.13 ผู้ประกอบขนมอบ 120 6.14 ผู้ประกอบอาหารไทย
115 6.9 พนักงานนวดไทย
116
6.10 พนักงานผสมเครื่องดื่ม
117
485
640
795
475
525
600
535
530
400
505
470
605
121
6.15 พนักงานต้อนรับส่วนหน้า
440
565
122 6.16 ช่างเครื่องช่วยคนพิการ
520
600
123 6.17 พนักงานแผนกบริการอาหารและเครื่องดื่มในธุรกิจโรงแรมและ
440
ภัตตาคาร
124
6.18 ช่างแต่งผมสตรี
440
510 650
125 6.19 ช่างแต่งผมบุรุษ
430
500
630
126 6.20 ผู้ควบคุมสินค้าคงคลัง
415
535
127 6.21 ผู้ควบคุมรถยกสินค้าขนาดไม่เกิน 10 ตัน
430
540
128 6.22 ผู้ปฏิบัติการคลังสินค้า
400
505
129
6.23 นักบริหารการขนส่งสินค้าทางถนน
495
620
หน้า 5 / 5